इमाम तिर्मिधी : 233

حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَسَكْتَتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَقَالَ حَفِظْنَا سَكْتَةً فَكَتَبْنَا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ بِالْمَدِينَةِ فَكَتَبَ أُبَيٌّ أَنْ حَفِظَ سَمُرَةُ قَالَ سَعِيدٌ فَقُلْنَا لِقَتَادَةَ مَا هَاتَانِ السَّكْتَتَانِ قَالَ إِذَا دَخَلَ فِي صَلَاتِهِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ ثُمَّ قَالَ بَعْدَ ذَلِكَ وَإِذَا قَرَأَ{ وَلَا الضَّالِّينَ }قَالَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ أَنْ يَسْكُتَ حَتَّى يَتَرَادَّ إِلَيْهِ نَفَسُهُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَسْتَحِبُّونَ لِلْإِمَامِ أَنْ يَسْكُتَ بَعْدَمَا يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ وَبَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ الْقِرَاءَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَقُ وَأَصْحَابُنَا

[अबू मुसा मुहम्मद बिन अल-मुतसन्ना] यांनी आम्हाला सांगितले की: [अब्दुल आला] यांनी आम्हाला [सा'द] यांच्याकडून, [कतादा] यांच्याकडून, [अल-हसन] यांच्याकडून, [समराह] यांच्याकडून सांगितले की: "अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडून मी दोन विराम (ज्या ठिकाणी पठण पुढे सुरू ठेवले जात नाही) याद केले आहेत," परंतु इमरान बिन हुसैन यांनी यावर आक्षेप घेतला आणि ते म्हणाले; "आम्ही याद केले आहे की फक्त एकच विराम आहे." म्हणून आम्ही मदीनातील [उबई बिन का'ब] यांना एक पत्र लिहिले, आणि उबई यांनी सामराह यांनी जसे पाठावले होते त्यानुसार उत्तर लिहिले." सा'द म्हणाले: "आम्ही कतादा यांना विचारले, 'ही दोन विराम कुठे आहेत?' त्यांनी उत्तर दिले, 'जेव्हा एखाद्याने नमाजात प्रवेश केला आणि (अल-फातिहाह) ची पाठवाचन पूर्ण केली.' " यानंतर त्यांनी पुन्हा सांगितले, 'जेव्हा "WALADLDLAALLIIN." वाचत असताना.' त्यांनी सांगितले, 'त्यातील विशेषता म्हणजे सुरवातीचा अध्याय (अल-फतिहाह) वाचल्यानंतर थांबणे, जोपर्यंत त्याच्या हृदयात शंका येते.' त्यांनी सांगितले, 'या अध्यायात अबू हुरैरा यांचेही एक वर्णन आहे.' अबू ईसा म्हणाले, 'समराह यांचा हा हदीस हसन दर्जाचा आहे. हा दृष्टिकोन फक्त एका व्यक्तीनेच नव्हे तर अनेक विद्वानांनी स्वीकारलेला आहे. ते असे पसंत करतात की इमाम प्रार्थनेची प्रारंभिक दुआ वाचल्यानंतर आणि (अल-फातिहाह) ची पाठ संपल्यानंतर थोडा वेळ शांत राहावा. हा दृष्टिकोन अहमद, इशाक आणि आमच्या साथीदारांनीही स्वीकारलेला आहे.