Rukun shalat: pembuka shalat adalah bersuci, mulai dengan takbiratul ihram dan diakhiri dengan salam
Imam Tirmidzi : 221
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ طَرِيفٍ السَّعْدِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ وَلَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِالْحَمْدُ وَسُورَةٍ فِي فَرِيضَةٍ أَوْ غَيْرِهَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ قَالَ وَحَدِيثُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ وَقَدْ كَتَبْنَاهُ فِي أَوَّلِ كِتَابِ الْوُضُوءِ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ إِنَّ تَحْرِيمَ الصَّلَاةِ التَّكْبِيرُ وَلَا يَكُونُ الرَّجُلُ دَاخِلًا فِي الصَّلَاةِ إِلَّا بِالتَّكْبِيرِ قَالَ أَبُو عِيسَى و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبَانَ مُسْتَمْلِيَ وَكِيعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ مَهْدِيٍّ يَقُولُ لَوْ افْتَتَحَ الرَّجُلُ الصَّلَاةَ بِسَبْعِينَ اسْمًا مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ وَلَمْ يُكَبِّرْ لَمْ يُجْزِهِ وَإِنْ أَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ ثُمَّ يَرْجِعَ إِلَى مَكَانِهِ فَيُسَلِّمَ إِنَّمَا الْأَمْرُ عَلَى وَجْهِهِ قَالَ وَأَبُو نَضْرَةَ اسْمُهُ الْمُنْذِرُ بْنُ مَالِكِ بْنِ قُطَعَةَ
ti tene na e [Sufyan bin Waki’] so; a tene na e [Muhammad bin Al Fudlail] ti [Abu Sufyan Tharif As Sa’di] ti [Abu Nadlrah] ti [Abu Sa’id] lo tene; ‘Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam atene: ‘Kozo sambela ni ayeke sukulango tele, tongo nda ni ayeke takbir, hunzingo ni ayeke bara, na a yeke na lege ni pëpe ti sambela teti mbeni zo so adiko pëpe Al Hamdulillah – Al Fatihah – na mbeni mbeti – so alondo na Coran – na yâ ti asambela so ayeke obligatoire’. Abu Isa atene; ‘Hadith so ayeke Hasan. Na yâ ti chapitre so, a yeke wara nga a-hadith so alondo na Ali nga na ‘Aisyah’. Abu Isa atene; ‘Hadith ti Ali bin Abu Talib na yâ ti tënë so ayeke nzoni mingi nga ayeke tâ tënë ahon hadith ti Abu Sa’id, na a sû ni na tongo nda ti mbeti ti ablution. Hadith so ayeke ti azo ti senda-ye so alondo na akamarade ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam nga na azo so aga na peko ti ala. A yeke na lege ni ti tene so Sufyan Ats Tsauri, Bin Al Mubarak, Syafi’i, Ahmad na Ishaq ayeke na yâ ni. So ti tene, so tongo nda ti sambela ayeke takbir, na a yeke diko zo pëpe tongana zo so alï na yâ ti sambela gi na takbir’. Abu Isa atene; ‘Mbi mä Abu Bakr Mohammed bin Abban, wasungo mbeti ti Waki’, atene; ‘Mbi mä Abdurrahman bin Mahdi atene; ‘Tongana mbeni zo azi yanga ti sambela ti lo na iri bale-mbasambala ti Allah, me lo sala takbir pepe, ka sambela ti lo ayeke na lege ni pepe. Na tongana lo sala hadats - so ayeke na saleté pëpe - kozoni na bara ni, ka mbi yeke mû yanga na lo ti sala ablution na pekoni ti kiri na ndo ti lo ti kozoni, na pekoni ti bara ni. Gi oko kpale ni ayeke na tongo nda ni. Abu Isa atene; ‘Iri ti Abu Nadlrah ayeke Al Mundzir bin Malik bin Qutha’ah’.