Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

Imam Tirmidzi : 79

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَأَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ قُلْتُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ قَالَ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ قَالُوا لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَإِنَّمَا تَرَكَ أَصْحَابُنَا حَدِيثَ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا لِأَنَّهُ لَا يَصِحُّ عِنْدَهُمْ لِحَالِ الْإِسْنَادِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ الْعَطَّارَ الْبَصْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ ضَعَّفَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ جِدًّا وَقَالَ هُوَ شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ و قَالَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَهَذَا لَا يَصِحُّ أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ سَمَاعًا مِنْ عَائِشَةَ وَلَيْسَ يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ

اسان کي [قتيبه] ۽ [حناد] ۽ [ابو ڪريب] ۽ [احمد بن مُني] ۽ [محمود بن غيلان] ۽ [ابو عمار الحسين بن حريث] ٻڌايو ويو آهي، انهن چيو؛ [واقعي] اسان کي [العماسي] ۽ [حبيب بن ابو ثابت] ۽ [عروه] ۽ [عيسيه] کان ٻڌايو ته؛ 'نبي صلي الله عليه وسلم پنهنجين ڪجهه زالن کي چمي ڏني، ان کان پوءِ پاڻ نماز لاءِ ٻاهر ويا ۽ ٻيهر وضو نه ڪيو'. عروه چيو؛ 'اهو ضرور توهان پاڻ آهيو،' عروه چيو؛ 'پوءِ هو کلڻ لڳو'. ابو عيسيٰ چيو؛ "جنهن شخص هي حديث بيان ڪئي اهو صرف رسول الله صلي الله عليه وسلم جي صحابي ۽ تابعين مان نه هو." هي راءِ سفيان عطصوري ۽ ڪوفي جي رهواسين ورتي. انهن چيو؛ 'چومڻ جي ڪري وضو ڪرڻ واجب ناهي'. ساڳئي وقت، مالڪ بن انس، العوزاعي، سيافعي، احمد ۽ اسحاق جو خيال هو ته چمي ڏيڻ لاءِ وضو ضروري آهي. هي راءِ صرف پيغمبر جي اصحابن ۽ سندس تابعين مان ڪنهن هڪ عالم طرفان نه ورتي وئي هئي. بهرحال، اسان جي اصحابن عائشه کان حديث کي ڇڏي ڏنو ڇاڪاڻ ته اهي ان کي سند جي لحاظ کان ڪمزور سمجهندا هئا. ابو عيسيٰ چيو: 'مون ابو بڪر الاثار البشري کي علي بن المديني کان روايت ڪندي ٻڌو، هن چيو: 'يحيى بن سعيد القثان هن حديث کي ڪمزور ڪيو. ۽ هن چيو: 'اهو اهڙي شيءِ وانگر آهي جيڪا ڪجهه به ناهي.' هن اهو به چيو: 'مون محمد بن اسماعيل کي هن حديث کي ڪمزور ڪندي ٻڌو، ۽ حبيب بن ابو ثابت ڪڏهن به عروه کان نه ٻڌو.' [ابراهيم التيم] کان، [عائشه] کان روايت ڪئي وئي آهي ته نبي ڪريم ﷺ ان کي چمي ڏني ۽ ٻيهر وضو نه ڪيو. بهرحال، هي حديث پڻ باطل آهي. اسان کي خبر ناهي ته ابراهيم التيميءَ ڪڏهن به عائشه کان اهو ٻڌو. هن باب ۾ رسول الله ﷺ کان ڪا به صحيح حديث نه آهي.