Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

इमाम तिर्मिधी : 79

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَأَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ قُلْتُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ قَالَ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ قَالُوا لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَإِنَّمَا تَرَكَ أَصْحَابُنَا حَدِيثَ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا لِأَنَّهُ لَا يَصِحُّ عِنْدَهُمْ لِحَالِ الْإِسْنَادِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ الْعَطَّارَ الْبَصْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ ضَعَّفَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ جِدًّا وَقَالَ هُوَ شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ و قَالَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَهَذَا لَا يَصِحُّ أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ سَمَاعًا مِنْ عَائِشَةَ وَلَيْسَ يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ

[कुतायबा], [हन्नाद], [अबू कुरायब], [अहमद बिन मुनी'], [महमुद बिन गhailan] आणि [अबू 'अम्मार अल-हुसैन बिन हुरैतस] यांनी आम्हाला सांगितले; [वकी'] यांनी आम्हाला [अल-अ'मशी] यांच्याकडून, [हबीब बिन अबू सबित] यांच्याकडून, [उरवा] यांच्याकडून, [आयशा] यांच्याकडून कथन केले की: "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या काही पत्नींना चुंबन दिले, नंतर पुन्हा वुजू न करता नमाज अदा करण्यासाठी बाहेर गेले." उरवा म्हणाले; "ती नक्कीच तुम्हीच असाल," उरवा म्हणाले; "मग तो हसला." अबू ईसा म्हणाले; "जे लोक हा हदीस वर्णन करतात ते फक्त पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या एकाच सहचार्यापुरते किंवा ताबिईंपुरते मर्यादित नाहीत." हा मत सुफ्यान अत-सौरी आणि कुफाह येथील लोकांनी स्वीकारला. त्यांनी म्हटले: "चुंबनामुळे वुदू करणे अनिवार्य नाही." तर मालिक इब्न अनस, अल-औज़ाई, अल-शफीई, अहमद आणि इशाक यांचा असा विश्वास होता की चुंबनामुळे वुदू करणे आवश्यक आहे. ही मते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सहचार्‍यांपैकी फक्त एका विद्वानाने किंवा तबीईंनी स्वीकारलेली नव्हती. तथापि, आमच्या साथीदारांनी आयशा (रजिअल्लाहु ताआला) यांचा हदीस नाकारला कारण त्यांच्या मते त्याची प्रेषण साखळी कमकुवत होती. अबू ईसा म्हणाले: "मी अबू बक्र अल-अथ्थार अल-बस्री यांना अली इब्न अल-मदینی यांच्याकडून सांगताना ऐकले, ज्यांनी म्हटले: 'याह्या इब्न सईद अल-कथ्थान यांनी हा हदीस कमकुवत घोषित केला, आणि ते म्हणाले, "हे काहीच नसल्याइतकेच आहे."'" त्यांनी असेही सांगितले: "मी मुहम्मद इब्न इस्माईल यांना हा हदीस कमकुवत घोषित करताना ऐकले, आणि हबीब इब्न अबू सबीत यांनी उरवा कडून तो कधीही ऐकलेला नाही." [इब्राहिम अल-ताइमी] यांच्या मार्गे [आयशा] कडून असेही वर्णन आहे की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी एकदा त्यांना चुंबन दिले आणि पुन्हा वुजू केले नाही. तथापि, हा हदीसही प्रामाणिक नाही. आम्हाला कधीच माहिती नाही की इब्राहिम अल-ताइमीने तो आयशाकडून ऐकला होता. या विषयावर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून कोणताही प्रामाणिक हदीस नाही.