Tidak membatalkan wudhu: Tidur dalam posisi duduk yang tetap dan tidak berubah

Imam Tirmidzi : 73

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُونَ ثُمَّ يَقُومُونَ فَيُصَلُّونَ وَلَا يَتَوَضَّئُونَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ و سَمِعْت صَالِحَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْمُبَارَكِ عَمَّنْ نَامَ قَاعِدًا مُعْتَمِدًا فَقَالَ لَا وُضُوءَ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى حَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ أَبَا الْعَالِيَةِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ وَاخْتَلَفَ الْعُلَمَاءُ فِي الْوُضُوءِ مِنْ النَّوْمِ فَرَأَى أَكْثَرُهُمْ أَنْ لَا يَجِبَ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ إِذَا نَامَ قَاعِدًا أَوْ قَائِمًا حَتَّى يَنَامَ مُضْطَجِعًا وَبِهِ يَقُولُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا نَامَ حَتَّى غُلِبَ عَلَى عَقْلِهِ وَجَبَ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ وَبِهِ يَقُولُ إِسْحَقُ و قَالَ الشَّافِعِيُّ مَنْ نَامَ قَاعِدًا فَرَأَى رُؤْيَا أَوْ زَالَتْ مَقْعَدَتُهُ لِوَسَنِ النَّوْمِ فَعَلَيْهِ الْوُضُوءُ

[মুহাম্মাদ বিন বছ্ছিয়াৰ] আমাৰ আগত বর্ণনা কৰিছে, [ইয়াহ্যা বিন ছাইদে] আমাক [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [কাতাদাহৰ] পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চাহাবাসকলে শুইছিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকে সাৰ পাই পুনৰ অজু নকৰাকৈ নামাজ কৰিলে'। আবু ইছাই ক’লে; 'এই হাদীছ হাছান ছহীহ'। তেওঁ ক’লে; ‘চালিহ বিন আব্দুল্লাই কোৱা শুনিলোঁ; 'মই আব্দুল্লা ইবনে আল মুবাৰকক ইচ্ছাকৃতভাৱে বহি শুই থকা ব্যক্তিৰ ওপৰত হোৱা ৰায়ৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'তেওঁ অজু কৰিব নালাগে'। আবু ইছাই ক’লে; ছাইদ বিন আৰবাহে ইবনে আব্বাছৰ পৰা কাতাদাৰ পৰা ইবনে আব্বাছৰ হাদীছ বর্ণনা কৰিছে। তেওঁ তাত আবুল আলিয়াৰ নাম উল্লেখ কৰা নাছিল আৰু ইয়াক মাৰ্ফু’ কৰা নাছিল। টোপনিৰ বাবে অজু হোৱা সন্দৰ্ভত পণ্ডিতসকলৰ মতামত বেলেগ বেলেগ, কিছুমান পণ্ডিতৰ মতামত আছে যে যদি টোপনি বহি বা থিয় হৈ কৰা হয়, যেতিয়ালৈকে তেওঁ শুই শুই নাথাকে তেতিয়ালৈকে অজু কৰাটো বাধ্যতামূলক নহয়। এই মতামত গ্ৰহণ কৰিছিল আৎছ ছাউৰী, ইবনুল মুবাৰক আৰু আহমদে। কিন্তু তেওঁলোকৰ কিছুমানে কৈছিল: "যদি কোনোবাই মনটো আৰু কাম নকৰালৈকে শুই থাকে, তেন্তে তেওঁ অজু কৰিবলৈ বাধ্য।" এই মতামত গ্ৰহণ কৰিছিল ইছহাকে। ইমাম আছি চ্যাফীয়ে কৈছে: “যদি কোনোবাই সপোন দেখালৈকে শুই থাকে, বা টোপনিৰ বাবে তেওঁৰ আসন সলনি নোহোৱালৈকে শুই থাকে, তেন্তে তেওঁ অজু কৰা বাধ্যতামূলক।”