Barangsiapa menampar budaknya, kafaratnya adalah memerdekakannya

इमाम अबू दाऊद : 4500

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ ذَكْوَانَ عَنْ زَاذَانَ قَالَأَتَيْتُ ابْنَ عُمَرَ وَقَدْ أَعْتَقَ مَمْلُوكًا لَهُ فَأَخَذَ مِنْ الْأَرْضِ عُودًا أَوْ شَيْئًا فَقَالَ مَا لِي فِيهِ مِنْ الْأَجْرِ مَا يَسْوَى هَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَطَمَ مَمْلُوكَهُ أَوْ ضَرَبَهُ فَكَفَّارَتُهُ أَنْ يُعْتِقَهُ

हे आम्हाला [मुसद्दद] आणि [अबू कामिल] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [अबू आवनाह] यांनी [फिरास] यांच्याकडून, ते [अबू शालीह झाक्वान] यांच्याकडून, ते [झाडझान] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, "मी [इब्न उमर] यांच्याकडे गेलो, तेव्हा त्यांनी त्या वेळी आपला गुलाम मुक्त केला होता. मग त्याने जमिनीवरून एक काठी किंवा काहीतरी उचलले आणि म्हणाला, 'अरे, मला या काठीइतकाच इनाम मिळाल्यास ते चांगले नसेल का?' मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'जो कोणी आपल्या दासाला थप्पड मारतो किंवा मारतो, त्याचे प्रायश्चित्त म्हणजे त्याला मुक्त करणे.'