इमाम अबू दाऊद : 3974

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ غُلَامًا لِأُنَاسٍ فُقَرَاءَ قَطَعَ أُذُنَ غُلَامٍ لِأُنَاسٍ أَغْنِيَاءَ فَأَتَى أَهْلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أُنَاسٌ فُقَرَاءُ فَلَمْ يَجْعَلْ عَلَيْهِ شَيْئًا

आम्हाला सांगण्यात आले [अहमद बिन हंबल] म्हणाले: आम्हाला [मुआध बिन हिशाम] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: मला [माझ्या वडिलांनी] [कतादा] यांच्याकडून, [अबू नध्रह] यांच्याकडून, [इमरान बिन हुसैन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: "एका गरीब माणसाचा एक पुरुष दास होता ज्याने एका श्रीमंत माणसाच्या पुरुष दासाचे कान कापले. मग त्या गरीब माणसाच्या दासाच्या कुटुंबाने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे जाऊन म्हटले, 'अल्लाहच्या प्रेषिता, आम्ही गरीब लोक आहोत!' अखेरीस त्यांनी कोणतीही शिक्षा लादली नाही.