Imam Abu Dawud : 3855

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَكَانَ أَفْقَهَهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ تَكَلَّمْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الْأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا

Без [Абдуллаһ бин Мәсләмә әл-Кәгънәби]дән [Мәлик]дән [Ибн Шиһабтан] [Убәйдуллаһ бин Абдуллаһ бин Үтбә бин Мәсгудтан] [Әбу Һөрәйрә] һәм [Зәйд бин Халид әл-Җүһәни]гә икесенең дә аңа ике кешенең бәхәсләшкән һәм Рәсүлүллаһка зарланганнарын хәбәр иткәннәрен сөйләдек. Аларның берсе: "Әй Аллаһның Илчесе, безгә Аллаһ китабы буенча хөкем чыгарыгыз", - диде. Аннары икенчесе - ул икесенең дә белемлерәге иде - "Әйе, әй Аллаһның Илчесе, безгә Аллаһ китабы буенча хөкем чыгарыгыз. Һәм миңа сөйләшергә мөмкинлек бирегез", - диде. Ул: "Сөйләгез", - диде. Аннары ир: "Минем улым бу кеше өчен эшләде, аннары улым хатыны белән зина кылды", - диде. Аннары кешеләр миңа улымны таш белән атырга кирәк диделәр, шуңа күрә мин аны йөз сарык һәм үземнеке булган кол кыз белән фидиягә бирдем. Шуннан соң мин белгечләрдән сорадым, алар миңа улымны йөз тапкыр кыйнап, бер елга сөргенгә җибәрергә, ә хатынны таш белән үтерергә кирәк диделәр. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, мин сиңа Аллаһ китабы буенча хөкем чыгарырмын. Кәҗәләрең һәм хезмәтче хатын-кызларың сиңа кире кайтарылачак". Аннары ул ирнең улын камчы белән сукты һәм бер елга сөргенгә җибәрде. Аннары Унәйс әл-Әсләмигә хатынны алып килергә кушты, әгәр ул таш белән үтереләчәген таныса, хатын моны таныды һәм ахыр чиктә таш белән үтерелде".