Imam Abu Dawud : 3855

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ وَكَانَ أَفْقَهَهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ تَكَلَّمْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا وَالْعَسِيفُ الْأَجِيرُ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الْأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الْآخَرِ فَإِنْ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا

আমি [আব্দুল্লাহ বিন মছলামাহ আল কা’নাবী] [মালিক]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা] আৰু [জাইদ বিন খালিদ আল জুহানী]ক জনাইছো যে দুয়োজনে তেওঁক জনাইছে যে দুজন লোকৰ মাজত বিবাদ হৈছিল আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহুৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিছিল 'আলাইহি ৱাছাল্লাম। তাৰে এজনে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আল্লাহৰ কিতাব অনুযায়ী আমাক এটা ৰায় দিয়া। তাৰ পাছত আনজনে - আৰু তেওঁ দুয়োজনৰে অধিক জ্ঞানী আছিল - ক’লে, ‘হয়, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আল্লাহৰ কিতাব অনুযায়ী আমাক এটা ৰায় দিয়া। আৰু মোক কথা পতাৰ সুযোগ দিয়ক’। তেওঁ ক’লে: ‘ক’ব’। তেতিয়া মানুহজনে ক’লে, ‘মোৰ ল’ৰাই এই মানুহজনৰ বাবে কাম কৰিছিল, তাৰ পিছত মোৰ ল’ৰাটোৱে পত্নীৰ লগত ব্যভিচাৰ কৰিলে। তেতিয়া মানুহে মোক ক’লে যে মোৰ ল’ৰাটোক শিলগুটি মাৰিব লাগিব, গতিকে মই তেওঁক এশটা ভেড়া আৰু মোৰ নিজৰ এগৰাকী দাসীৰে মুক্তি দিলোঁ। ইয়াৰ পিছত মই বিশেষজ্ঞসকলক সুধিলোঁ, তেওঁলোকে মোক ক’লে যে মোৰ ল’ৰাটোক এশবাৰ মাৰপিট কৰি এবছৰলৈ নিৰ্বাসিত কৰিব লাগিব, আনহাতে মহিলাগৰাকীক শিলগুটিৰে আঘাত কৰিব লাগিব’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে, ‘যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, মই সঁচাকৈয়ে তোমালোকক আল্লাহৰ কিতাব অনুযায়ী ৰায় দিম। তোমাৰ ছাগলী আৰু মাইকী দাসবোৰ তোমাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়া হ’ব’। তাৰ পিছত তেওঁ মানুহজনৰ পুত্ৰক কোবাই কোবাই এবছৰৰ বাবে নিৰ্বাসিত কৰিলে। তাৰ পিছত উনাইছ আল আছলামিক মহিলাগৰাকীক আনিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে, যদি তাই স্বীকাৰ কৰে যে তাইক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হ’ব, তেন্তে মহিলাগৰাকীয়ে স্বীকাৰ কৰিলে আৰু অৱশেষত শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হ’ল’।