Imam Abu Dawud : 3854
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ عَنْ زَكَرِيَّا أَبِي عِمْرَانَ قَالَ سَمِعْتُ شَيْخًا يُحَدِّثُ عَنْ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَمَ امْرَأَةً فَحُفِرَ لَهَا إِلَى الثَّنْدُوَةِقَالَ أَبُو دَاوُد أَفْهَمَنِي رَجُلٌ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ الْغَسَّانِيُّ جُهَيْنَةُ وَغَامِدٌ وَبَارِقٌ وَاحِدٌ قَالَ أَبُو دَاوُد حُدِّثْتُ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ سُلَيْمٍ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ زَادَ ثُمَّ رَمَاهَا بِحَصَاةٍ مِثْلَ الْحِمِّصَةِ ثُمَّ قَالَ ارْمُوا وَاتَّقُوا الْوَجْهَ فَلَمَّا طَفِئَتْ أَخْرَجَهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَقَالَ فِي التَّوْبَةِ نَحْوَ حَدِيثِ بُرَيْدَةَ
A erenikem [Uthman bin Abu Syaibah] a apasa, a erenikem [Waki’ Ibnul Jarrah] seni [Zakaria Abu Imran] a apasa; Ua rongorong [emon Shaykh] a ereni [Ibn Abu Bakrah] seni [seman we] a apasa, ‘Ewe Soufos a monei fau ngeni emon fefin, mwirin a fori eu ttit fan itan tori tori pechen’. Abu Daud a apasa, ‘Emon mwan a weweiti ngeniei seni Uthman’. Iwe, a apasa, ‘Al Ghassani a apasa, ‘Juhainah, Ghamid me Bariq ir chök usun chök’. Abu Daud a apasa, ‘Ua angei ew poraus seni [Apdu Ash Shamad], a apasa; [Sakaria] a fen erenikich non an we sanad usun ei hadith. Nge a pwal apasa, ‘mwirin a monei ren fau mi kisikis usun föün wit. Mwirin ena a apasa: ‘Kopwe aturalong, nge kopwe towau seni ewe mesen’. Lupwen ewe fefin a mäla, a angei seni ewe föün äsefich o iotek ngeni’. Iwe, a apasa lon an we hadith usun ewe osukosuken aier usun chök lon ewe hadith an Buraidah’.