Imam Abu Dawud : 3577
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ سُورَةُ النُّورِ عَمِدْنَ إِلَى حُجُورٍ أَوْ حُجُوزٍ شَكَّ أَبُو كَامِلٍ فَشَقَقْنَهُنَّ فَاتَّخَذْنَهُ خُمُرًا
A erenikem [Abu Kamil] a apasa, a erenikem [Abu Awanah] seni [Ibrahim bin Muhajir] seni [Shafiyah bint Syaibah] seni [‘Aisyah radliallahu ‘anha] pwe a menlapei ekkewe fefin chon Ansar, a mwareitiir me apasa mettoch mi murinno ngeniir. ‘Aisyah a apasa, ‘Nupwen noun An Nuur we taropwe a feitiw, ra tonong non ewe rum, ika nenien ufouf -Abu Kamil a tipemwaramwar-, iwe ra suki me fori pwe epwe ew veil’.