इमाम अबू दाऊद : 3439

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي بِشْرٍ الْعَنْبَرِيِّ عَنْ ابْنِ التَّلِبِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ مِنْ مَمْلُوكٍ فَلَمْ يُضَمِّنْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَحْمَدُ إِنَّمَا هُوَ بِالتَّاءِ يَعْنِي التَّلِبَّ وَكَانَ شُعْبَةُ أَلْثَغُ لَمْ يُبَيِّنْ التَّاءَ مِنْ الثَّاءِ

आम्हाला [अहमद बिन हंबल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शुबाह] यांच्याकडून सांगितले [खालिद] यांच्याकडून, [अबू बिश्र अल-अनबारी] यांच्याकडून, [इब्न अत-तालिब] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, की एका माणसाने दासातील आपला हिस्सा मुक्त केला, आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याच्यावर कोणतीही जबाबदारी लादली नाही." अहमद म्हणाले, "हे फक्त 'ता' या अक्षरामुळे आहे—म्हणजेच अत-तालिब. शु'बाह काही अक्षरे उच्चारू शकत नव्हते; ते 'ता' आणि 'त्सा' यात स्पष्ट फरक करू शकत नव्हते.