इमाम अबू दाऊद : 3438

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْعَبْدُ بَيْنَ اثْنَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ فَإِنْ كَانَ مُوسِرًا يُقَوَّمُ عَلَيْهِ قِيمَةً لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ ثُمَّ يُعْتَقُ

आम्हाला [अहमद इब्न हनबल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुफ्यान] यांच्याकडून, ['अम्र इब्न दीनार] यांच्याकडून, [सलीम] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून] सांगितले, आणि हे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापर्यंत पोहोचले: "जर एखादा दास दोन लोकांचा असेल, आणि त्यापैकी एखाद्याने त्याच्या मालकीचा भाग मुक्त केला, तर त्याच्याकडे अजूनही अतिरिक्त संपत्ती असल्यास, मग गुलामाचे मूल्य (ना जास्त ना कमी) ठरवून त्याला मुक्त केले पाहिजे."