Imam Abu Dawud : 3175
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ مِنْ وَلَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مِنَّا حَدِيثًا فَحَفِظَهُ حَتَّى يُبَلِّغَهُ فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ لَيْسَ بِفَقِيهٍ
A erenikem [Musaddad] a erenikem [Yahya] seni [Syu’bah] a erenikem [Umar bin Sulaiman] seni noun Umar bin Al Khathab, seni [Abdurrahman bin Aban] seni [seman we] seni [Zaid bin Thabit] io a apasa, ‘Ua rongorong ewe chon kuno a apasa pwe ekkewe chon kuno ra apasa: rongorong ewe hadith seniei me chechemeni me apasa ngeni ekkoch aramas, fitemon aramas ra apasa ngeni aramas mi kon sinei, me fitemon aramas ra apasa sinei rese sinei’.