Imam Abu Dawud : 3153

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثِ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا خَاصَمَ الزُّبَيْرَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ الزُّبَيْرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ قَالَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِفَقَالَ الزُّبَيْرُ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسَبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ }الْآيَةَ

Безгә [Әбу Әл Вәлид Әс-Тәйлиси] безгә [Әл-Ләйтс] [әз-Зүһри] [Урва]дан сөйләгәнчә, [Абдуллаһ бин әз-Зүбәйр] аңа әйткәнчә, бер кеше әз-Зүбәйр белән каты кара ташлы җирдәге су каналлары турында дошманлык белдергән, алар аны игеннәрне сугару өчен кулланганнар. Шуннан соң ансарлар: "Суны үткәрегез!" - диделәр, ләкин әз-Зүбәйр баш тартты. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әз-Зүбәйргә әйтте: "И, әз-Зүбәйр, үсемлекләреңә су сиптер, аннары күршеләреңә агыз!". Шуннан соң ансарлар ачуландылар, аннары: "Әй Аллаһның Илчесе, бу синең апаңның улы булгангамы?" - диде. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең йөзе үзгәрде, ул әйтте: "Үсемлекләреңә су сиптер, аннары суны үз урынына кайтканчы тот", - диде. Әз-Зүбәйр әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, мин чыннан да бу аять шул мәсьәлә турында төшкән дип уйлаган идем; «-Раббың белән ант итәм, алар, асылда, сине хөкем иткәнче иман китермәячәкләр...» -Ниса сүрәсе, 65-.