Imam Abu Dawud : 3129
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَهْمٍ مَعَ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ وَعُدَيِّ بْنِ بَدَّاءٍ فَمَاتَ السَّهْمِيُّ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا مُسْلِمٌ فَلَمَّا قَدِمَا بِتَرِكَتِهِ فَقَدُوا جَامَ فِضَّةٍ مُخَوَّصًا بِالذَّهَبِ فَأَحْلَفَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وُجِدَ الْجَامُ بِمَكَّةَ فَقَالُوا اشْتَرَيْنَاهُ مِنْ تَمِيمٍ وَعُدَيٍّ فَقَامَ رَجُلَانِ مِنْ أَوْلِيَاءِ السَّهْمِيِّ فَحَلَفَا لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَإِنَّ الْجَامَ لِصَاحِبِهِمْ قَالَ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ }الْآيَةَ
Esan digu [Al Hasan bin Alik] esan digu [Yahya bin Adamek] esan digu [Ibn Abu Zaidahk] [Muhammad bin Abu Al Qasim-engandik] [Abdul Malik bin Sa'id bin Jubair-engandik] [bere aita]-engandik [Ibn Abbas-engandik] esan zuela: 'Bani Sahm-eko gizon bat atera zen Tamim Ad Dari eta 'Udai bin Baddarekin, eta gero Bani Sahm-eko gizona hil zen musulmanik ez zegoen lurralde batean. Gero, biak beren herentziarekin etorri zirenean, zilarrezko kopa bat galdu zuten, datila-palmondo hosto baten antzera urrez grabatua. Orduan, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek zin egiteko eskatu zien biei, eta edalontzia Mekan aurkitu zuten, eta biek esan zuten: 'Tamim eta 'Udai-rengandik erosi genuen'. Bani As Sahm-eko bi zaindari gizonezko jaiki eta zin egin zuten: 'Egia esan, gure testigantza bien testigantza baino baliotsuagoa da. 'Eta, egia esan, edalontzia haien lagunarena zen'. Jubairrek esan zuen: «Orduan bertso hau jaitsi zen: «Oi, sinesten duzuenoi, zuetako batek heriotzaren aurrean badago eta testamentu bat egitear badago, testamentu hori zuen artean bi pertsona justuk edo zuengandik erlijio desberdineko bi pertsonek lekuko izan bedi, lurrean bidaiatzen ari bazarete eta heriotza arriskuan bazaudete. Bi lekukoak otoitzaren ondoren atxikitzen dituzue -zin bat egiteko-, eta gero biek zin egiten dute Alaren izenean, zalantzarik baduzue: '-Alaren izenean- ez dugu zin honekin prezio txiki bat erosiko -inoren mesedetan-, nahiz eta senide hurbila izan, ezta -ezta- ezkutatzen dugu Alaren testigantza; Izan ere, horrela balitz, bekatarien artean egongo ginateke-» -Galderak. Al Maidah: 106-.