इमाम अबू दाऊद : 3075

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ وَأَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ وَأَخْبَرَنَا دَاوُدُ عَنْ الشَّعْبِيِّ وَأَخْبَرَنَا مُجَالِدٌ وَإِسْمَعِيلُ بْنُ سَالِمٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَأَنْحَلَنِي أَبِي نُحْلًا قَالَ إِسْمَعِيلُ بْنُ سَالِمٍ مِنْ بَيْنِ الْقَوْمِ نِحْلَةً غُلَامًا لَهُ قَالَ فَقَالَتْ لَهُ أُمِّي عَمْرَةُ بِنْتُ رَوَاحَةَ ائْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشْهِدْهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشْهَدَهُ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَهُ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي النُّعْمَانَ نُحْلًا وَإِنَّ عَمْرَةَ سَأَلَتْنِي أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكُلَّهُمْ أَعْطَيْتَ مِثْلَ مَا أَعْطَيْتَ النُّعْمَانَ قَالَ لَا قَالَ فَقَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ الْمُحَدِّثِينَ هَذَا جَوْرٌ وَقَالَ بَعْضُهُمْ هَذَا تَلْجِئَةٌ فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي قَالَ مُغِيرَةُ فِي حَدِيثِهِ أَلَيْسَ يَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا لَكَ فِي الْبِرِّ وَاللُّطْفِ سَوَاءٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي وَذَكَرَ مُجَالِدٌ فِي حَدِيثِهِ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْكَ مِنْ الْحَقِّ أَنْ تَعْدِلَ بَيْنَهُمْ كَمَا أَنَّ لَكَ عَلَيْهِمْ مِنْ الْحَقِّ أَنْ يَبَرُّوكَ قَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ قَالَ بَعْضُهُمْ أَكُلَّ بَنِيكَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ وَلَدِكَ وَقَالَ ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ فِيهِ أَلَكَ بَنُونَ سِوَاهُ وَقَالَ أَبُو الضُّحَى عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ

आम्हाला [अहमद बिन हनबल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हुशायम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सय्यार] यांच्याकडून सांगितले, आणि ज्यांनी आम्हाला [मुघीरा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [दाऊद] यांच्याकडून [अश्-शअबी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुजालिद] यांच्याकडून सांगितले, आणि [इस्माईल बिन सलीम] यांनी [अश्-शअबी] यांच्याकडून [अन-नुमान बिन बशीर] यांच्या म्हणण्यानुसार सांगितले की, "माझ्या वडिलांनी मला एक भेट दिली – इस्माईल बिन सलीम म्हणाले: लोकांमध्ये त्याचा एक दास होता." नु'मान म्हणाले, "मग माझ्या आई, उम्राह बिन्त रवाहाह, यांनी त्यांना सांगितले, 'अल्लाहचे दूत (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे जा आणि त्यांना साक्षीदार म्हणून सांगा.' त्यानंतर बशीर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि त्यांना साक्षीदार म्हणून सांगितले. त्याने मग त्याला ही गोष्ट सांगितली, म्हणाला, 'खरोखरच, मी माझ्या मुलाला, अन-नु'मानला, एक भेट दिली आहे. आणि 'अम्रहने मला या प्रकरणाबाबत तुमची साक्ष मागण्यास सांगितले?' अन-नु'मान पुढे म्हणाले, 'मग त्याने विचारले: "त्याशिवाय तुझी इतरही मुले आहेत का?" त्याने उत्तर दिले, "हो." त्याने विचारले: "नु'मानला जे दिले आहे, तितकेच तू सर्वांना दिले आहेत का?" तर त्याने उत्तर दिले, "नाही." मग उपस्थित काही लोकांनी म्हटले, 'हे अन्यायाचे कृत्य आहे!' तर इतरांनी म्हटले, 'हे जबरदस्ती आहे. याबाबत माझ्याशिवाय इतर कोणाकडून तरी साक्ष मागा!' [मुगिरा] यांनी त्यांच्या हदीसमध्ये सांगितले, 'तुम्हाला ते चांगले कर्म करण्यामध्ये आणि तुमच्यावर दया दाखवण्यात समान असावेत असे आवडणार नाही का?' त्यांनी उत्तर दिले, 'होय.' त्यानंतर त्यांनी पुढे सांगितले, 'मग इतरांसमोर त्याचे साक्ष द्या.' [मुजालिद] यांनी सांगितले: "खरोखरच, त्यांच्यावर तुमचा एवढा हक्क आहे की तुम्ही त्यांच्यात न्याय करा, जसा तुमचा त्यांच्यावर कर्तव्यपालन करण्याचा हक्क आहे." अबू दाऊद यांनी अज-जुहरी यांच्या हदीसमध्ये सांगितले: "काही विद्वानांनी विचारले, 'हे तुमच्या सर्व पुत्रांसाठी आहे का?' तर काही हदीस विद्वानांनी विचारले, 'हे तुमच्या सर्व मुलांसाठी आहे का?'" [इब्न अबू खालिद] यांनी [अश्-शअबी] यांच्याकडून या हदीसबाबत कथन केले, "तुमचे त्याच्याशिवाय इतर पुत्र आहेत का?" [अबू अदल-दुलुहा] यांनी [अन-नु'मान बिन बशीर] यांच्याकडून कथन केले, "तुमचे त्याच्याशिवाय इतर मुले आहेत का?"