Imam Abu Dawud : 3059
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ زَكَرِيَّا عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَبَنُ الدَّرِّ يُحْلَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَالظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَعَلَى الَّذِي يَرْكَبُ وَيَحْلِبُ النَّفَقَةُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ عِنْدَنَا صَحِيحٌ
[Hannad]-ek [Ibn Al Mubarak]-ek [Zakaria]-k [Ash Sya'bi]-k [Abu Hurairah]-ek, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak, esan digu: 'Bahitzen bada, animaliaren esnea animaliari emandako bizibidearen arabera jetzi daiteke, eta animaliaren bizkarra igo daiteke. Zaldi gainean eta jezten duen pertsonak bere bizibidea eman behar du'. Abu Daudek esan zuen: 'Uste dugu hadith hau benetakoagoa dela'.