Imam Abu Dawud : 3059

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ زَكَرِيَّا عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَبَنُ الدَّرِّ يُحْلَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَالظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَعَلَى الَّذِي يَرْكَبُ وَيَحْلِبُ النَّفَقَةُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ عِنْدَنَا صَحِيحٌ

Ibinalita sa amin [Hannad] mula kay [Ibn Al Mubarak] mula kay [Zakaria] mula kay [Ash Sya'bi] mula kay [Abu Hurairah] mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, sinabi niya: "Kung ito ay isinasangla, ang gatas ng hayop ay maaaring gatasan ayon sa ikabubuhay na ibinigay sa hayop, at ang likod ng hayop ay maaaring akyatin. Ang taong sasakay at maggagatas nito ay obligadong maglaan ng kanyang ikabubuhay." Sinabi ni Abu Daud, "Sa palagay namin ay mas mapananaligan ang hadith na ito."