Imam Abu Dawud : 2781

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَقَ عَنْ الشَّعْبِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِقَبْرٍ رَطْبٍ فَصَفُّوا عَلَيْهِ وَكَبَّرَ عَلَيْهِ أَرْبَعًافَقُلْتُ لِلشَّعْبِيِّ مَنْ حَدَّثَكَ قَالَ الثِّقَةُ مَنْ شَهِدَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ

مارا [محمد بن العلا`] ءَ گْوشتگ، آئی ءَ گْوشتگ؛ مارا [ابن ادریس] ءَ را ھال داتگ، آئی ءَ گْوشتگ؛ من [ابو اسحاق] ءَ چہ [اش صیعبی] ءَ اشکت کہ رسول اللہ صلى الله عليه وسلم یک رندے چہ یک قبرے ءَ گوستگ ات کہ انگت تر ات - دفن کنگ ءِ عمل ءَ چہ باز دیر نہ گوستگ ات -، پدا آہاں پہ آئی ءِ دعا ءَ صف بستگ ات ءُ آئی ءَ چار رند ءَ تکبیر کتگ ات۔ من ایش سیابی ءَ را گْوشت؛ ترا کئے ءَ گُشتگ؟ آئی ءَ گوشت؛ زیکہ ءِ مردم کہ اے گپ ءِ گواہ بوتگ - اے واقعہ - [ابنو عباس] بوتگ۔