Imam Abu Dawud : 2477
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَمَيْتَ الصَّيْدَ فَأَدْرَكْتَهُ بَعْدَ ثَلَاثِ لَيَالٍ وَسَهْمُكَ فِيهِ فَكُلْهُ مَا لَمْ يُنْتِنْ
A fen erenikich [Yahya bin Ma’in], A fen erenikich [Hammad bin Khalid Al Khayyath], seni [Mu’awiyah bin Salih] seni [Abdurrahman bin Jubair bin Nufair], seni [seman we], seni [Tsa’labah Al Khusyalahut heapheal ‘sa’lam], seni ewe Soufos a apasa: kopwe ässäwa emön man mi ässäw me mwirin ka küna mwirin ülüngät pwin me om föün esefich a nom ren, ina popun kopwe möngö ükükün fansoun ese chöüfetäl!’