Imam Abu Dawud : 2378
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْفَيْضِ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ قَالَكَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ نَحْوَ بِلَادِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ غَزَاهُمْ فَجَاءَ رَجُلٌ عَلَى فَرَسٍ أَوْ بِرْذَوْنٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لَا غَدَرَ فَنَظَرُوا فَإِذَا عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلَا يَشُدُّ عُقْدَةً وَلَا يَحُلُّهَا حَتَّى يَنْقَضِيَ أَمَدُهَا أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ
A fen erenikem [Hafsh bin Umar An Namiri], a apasa; a fen erenikich [Syu’bah] seni [Abu Al Faidh] seni [Sulaim bin ‘Amir] emon mwan seni Himyar, a apasa; Me mwan, a wor eu atipeeu lefilen Mu’awiyah me chon Rom. A fetan ngeni fonuer, mwirin a wes ewe atipeeu a maun ngeni chon Rom. Iwe emon mwan a feito a wawa emon oris, a apasa; Allah ewe mi nap, Allah ewe mi nap. Pwonueta ekkewe pwon esap eu fofforun turunufas. Iwe, ekewe aramas ra nenengeni me a pwä pwe i [Amr bin Abasah], iwe, Muawiyah a tinala eman chon künö ngeni o eisini. Iwe a apasa; Ua rongorong ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam a apasa: ‘Ion a wor an pwon nefinen i me ew aramas, iwe esapw apachanong ewe riri me esapw mut ngeni an epwe feino tori ewe fansoun epwe much ika epwe niwin ngenir ewe pwon non ew napanap mi wenechar’. Iwe, Muawiyah a liwin.