इमाम अबू दाऊद : 2377

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ أَبَا رَافِعٍ أَخْبَرَهُ قَالَبَعَثَتْنِي قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُلْقِيَ فِي قَلْبِي الْإِسْلَامُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَا أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلَا أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنْ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الْآنَ فَارْجِعْ قَالَ فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمْتُقَالَ بُكَيْرٌ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أَبَا رَافِعٍ كَانَ قِبْطِيًّا قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا كَانَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلَا يَصْلُحُ

आम्हाला [अहमद बिन शालीह] यांनी सांगितले, आम्हाला [अब्दुल्ला बिन व्हह्ब] यांनी सांगितले, मला ['अम्र] यांनी सांगितले की त्यांना [बुकैर बिन अल-अशयज्ज] यांनी सांगितले, ज्यांनी [अल हुसान बिन अली बिन अबू राफी'] यांच्याकडून सांगितले की [अबू रोफ'] यांनी त्यांना सांगितले, ते म्हणाले; कुरैशने मला पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे पाठवले; मग जेव्हा मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना पाहिले, तेव्हा मला इस्लाम स्वीकारण्याची प्रेरणा झाली. म्हणून मी म्हणालो: 'ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, अल्लाहची कसम, मी कधीच त्यांच्याकडे परत जाणार नाही.' मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी सांगितले: 'खरोखरच, मी माझा करार मोडणार नाही, आणि मी एखाद्या संदेशवाहकाला अटक करणार नाही. मात्र, जर तुझ्या हृदयात जे आहे तेच राहणार असेल, तर परत जा!' अल-हुसैन म्हणाले: 'मग मी परतलो, नंतर मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे गेलो आणि इस्लाम स्वीकारला.' बुकैर म्हणाले: आणि त्यांनी मला सांगितले की अबू राफी' हे किब्ती (इजिप्तचे स्थानिक) होते. अबू दाऊद म्हणाले: हे पूर्वीचे होते; आता हे परवानगी नाही.