Bersedekah dapat menjauhkan para wanita dari neraka
इमाम बुखारी : 1373
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِإِبْرَاهِيمَ ح فَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بِمِثْلِهِ سَوَاءً قَالَتْكُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا قَالَ فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ سَلْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامٍ فِي حَجْرِي مِنْ الصَّدَقَةِ فَقَالَ سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلَالٌ فَقُلْنَا سَلْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا لَا تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَنْ هُمَا قَالَ زَيْنَبُ قَالَ أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ امْرَأَةُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَأَجْرُ الصَّدَقَةِ
आम्हाला ['उमर बिन हफ्श] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-अमासी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [सय्यिक] यांच्याकडून ['अमर बिन अल-हारीथ] यांच्याकडून [ज़ैनाब], अब्दुल्ला यांच्या पत्नी, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल असो, यांनी सांगितले, आणि त्यांनी नंतर ते इब्राहिम यांना सांगितले. असेही वर्णन आहे की [इब्राहीम] यांनी [अबू उबैदा] यांच्याकडून, ['अमरु बिन अल-हारीथ] यांच्याकडून, [ज़ैनाब] यांच्याकडून—ज्यांच्यावर अल्लाह दोघांवरही खुशाल असो—त्याच प्रकारे सांगितले: "मी एकदा मशिदीत होते तेव्हा मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना पाहिले. मग त्याने सांगितले: 'दान करा, जरी ते तुमच्या दागिन्यांपैकी असले तरी.' त्या वेळी झैनाबने 'अब्दुल्लाह' आणि त्यांच्या घरातील अनाथांना दान केले. तो ('अमरु बिन अल-हारिस) म्हणाला: ज़ैनाबने 'अब्दुल्लाह'ला सांगितले: "तुम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारा की जर मी माझा दान (ज़कात) तुम्हाला आणि माझ्या घरातील अनाथांना दिल्यास मला त्याचे पुण्य मिळेल का?" मग अब्दुल्ला म्हणाला: "स्वतःच पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारा." म्हणून मी पैगंबरांकडे निघाले आणि दरवाजावर अंसारच्या एका स्त्रीला माझ्यासारखीच विनंती करताना पाहिले. मग बिलाल आमच्याजवळून गेला, तेव्हा आम्ही म्हणालो: "कृपया पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारा की जर मी माझा जकात (दान) माझ्या पतीवर आणि माझ्या घरात मी ज्या अनाथांना सांभाळते त्यांच्यावर खर्च केला, तर मला त्याचे पुण्य मिळेल का?" आणि आम्ही असेही सांगितले की त्याने (बिलालने) आम्ही कोण आहोत हे उघड करू नये. मग बिलाल आत गेला आणि त्याला विचारले. मग त्याने विचारले: "त्या दोन स्त्रिया कोण आहेत?" बिलाल म्हणाले: "झैनाब." त्याने पुन्हा विचारले: "कौणती झैनाब?" उत्तर देण्यात आले: "अब्दुल्ला यांची पत्नी झैनाब." ते म्हणाले: "होय, खरोखरच, तिला दोन पवित्रवेषांचे फळ मिळेल: नातेसंबंध जपल्याचे फळ आणि तिच्या जकातचे फळ."