Imam Abu Dawud : 2334
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ قَالَ قَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ إِسْحَقَ بْنِ أَبِي إِسْحَقَ السُّبَيْعِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ السُّبَيْعِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَمَرَرْتُ فَإِذَا أَبُو جَهْلٍ صَرِيعٌ قَدْ ضُرِبَتْ رِجْلُهُ فَقُلْتُ يَا عَدُوَّ اللَّهِ يَا أَبَا جَهْلٍ قَدْ أَخْزَى اللَّهُ الْأَخِرَ قَالَ وَلَا أَهَابُهُ عِنْدَ ذَلِكَ فَقَالَ أَبْعَدُ مِنْ رَجُلٍ قَتَلَهُ قَوْمُهُ فَضَرَبْتُهُ بِسَيْفٍ غَيْرِ طَائِلٍ فَلَمْ يُغْنِ شَيْئًا حَتَّى سَقَطَ سَيْفُهُ مِنْ يَدِهِ فَضَرَبْتُهُ بِهِ حَتَّى بَرَدَ
A fen erenikich [Muhammad bin Al ‘Ala`], a apasa; a fen esile ngenikem [Ibraim bin Yusuf], a apasa; Apu Daud a apasa; i Ibraim bin Yusef bin Isak bin Abu Isak As Subai’i, seni [seman we], seni [Apu Isak As Subai’i], a apasa; a fen ereniei [Abu ‘Ubaidah] seni [seman we], a apasa; Ua fetan ren, a fis pwe Abu Jahl a annut ren pechen a tori ew ketilas, iwe ua apasa; O chon oput Kot, O Abu Jahl, Kot a fen soposopono ne liwini ngonuk. A apasa; non ena fansoun use niuokusiti i. Iwe a apasa; ina ew towaw seni emon epwe ninnino ren noun kewe aramas. Mwirin ua atai i ren ewe ketinas me use finata, ina minne ese fokkun auchea tiwenon chok ewe ketinas a turutiw seni poun. Mürin üa pökü ngeni ewe ketilas tori a mäla.