Imam Abu Dawud : 2236

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ حَدَّثَنِي شُرَيْحُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ فَأَقْبَلَ اللَّيْلُ قَالَ يَا أَرْضُ رَبِّي وَرَبُّكِ اللَّهُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّكِ وَشَرِّ مَا فِيكِ وَشَرِّ مَا خُلِقَ فِيكِ وَمِنْ شَرِّ مَا يَدِبُّ عَلَيْكِ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ أَسَدٍ وَأَسْوَدَ وَمِنْ الْحَيَّةِ وَالْعَقْرَبِ وَمِنْ سَاكِنِ الْبَلَدِ وَمِنْ وَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

[Әмр бин Госман] безгә сөйләде, [Бәкия] безгә сөйләде, [Шәфван] миңа әйтте, [Сурайх бин Убәйд] миңа сөйләде, [әз-Зүбәйр бин Әл-Вәлидтән] [Абдуллаһ бин Гомәрдән] ул болай диде: Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) сәяхәт иткәндә һәм төн җиткәч, болай диде: «Әй Раббым, Раббым, мин иң мәрхәмәтле һәм иң мәрхәмәтле... -Әй җир, минем Раббым һәм синең Раббың - Аллаһ, мин синең явызлыгыңнан һәм синдәге явызлыктан, синең өчен яратылган явызлыктан, сиңа үтеп керә торган явызлыктан Аллаһка сыенам. Һәм мин арысланнан, кара тәнле һәрнәрсәдән, еланнардан һәм чаяннардан, җир кешеләреннән, бала тудыручы кешедән һәм ул тудырган хайваннардан Аллаһка сыенам.»