Imam Abu Dawud : 2186

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي يَعْقُوبَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَسَرَّ إِلَيَّ حَدِيثًا لَا أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ وَكَانَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَتِهِ هَدَفًا أَوْ حَائِشَ نَخْلٍ قَالَ فَدَخَلَ حَائِطًا لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا جَمَلٌ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَ ذِفْرَاهُ فَسَكَتَ فَقَالَ مَنْ رَبُّ هَذَا الْجَمَلِ لِمَنْ هَذَا الْجَمَلُ فَجَاءَ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَفَلَا تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَ اللَّهُ إِيَّاهَا فَإِنَّهُ شَكَا إِلَيَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ

ই আমাক [মুছা বিন ইছমাইলক] কৈছে, ই আমাক [মাহদীক] কৈছে, ই আমাক [ইবনে আবু ইয়াকুব] আল হাছান বিন আলীৰ পূৰ্বৰ দাস [আল হাছান বিন ছা’দ]ৰ পৰা, [আব্দুল্লাহ বিন জা’ফৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু ৱালাইহি ৱাছাল্লাম এদিন মোক পিছফালে গাহৰিৰ ৰাইড দিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ মোক এটা শব্দ ফুচফুচাই ক’লে যিটো মই মানুহৰ পৰা কাকো কোৱা নাছিলো। আৰু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিজৰ হাজাত ঢাকিবলৈ আটাইতকৈ ভাল পোৱা বস্তুটো আছিল ওখ মাটি বা ৰসাল খেজুৰ গছ। তেওঁ ক’লে; তেতিয়া তেওঁ এজন আনছাৰ মানুহৰ বাৰীত প্ৰৱেশ কৰিলে, হঠাতে উট আহিল। উটটোৱে যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক দেখিলে তেতিয়া ই হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে আৰু তাৰ চকুৱে চকুলো টুকিলে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি কাণৰ পিছফালে হাড় ঘঁহিলে, তাৰ পিছত উটটো নিমাত হৈ পৰিল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘এই উটটোৰ মালিক কাৰ?’। তেতিয়া এজন আনছাৰ ডেকা আহি ক’লে; মই হে আল্লাহৰ ৰাছুল। তাৰ পাছত তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহে তোমালোকক দিয়া এই পশুধনৰ লগত কাম কৰি আল্লাহৰ প্ৰতি ভয় কৰা নাইনে? আচলতে উটটোৱে মোক অভিযোগ কৰিছিল যে আপুনি তেওঁক আঘাত দি ভাগৰুৱা কৰি তুলিছে’।