Imam Abu Dawud : 2175
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنْ عَمْرَو بْنَ أُقَيْشٍ كَانَ لَهُ رِبًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَكَرِهَ أَنْ يُسْلِمَ حَتَّى يَأْخُذَهُ فَجَاءَ يَوْمُ أُحُدٍ فَقَالَ أَيْنَ بَنُو عَمِّي قَالُوا بِأُحُدٍ قَالَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالُوا بِأُحُدٍ قَالَ فَأَيْنَ فُلَانٌ قَالُوا بِأُحُدٍ فَلَبِسَ لَأْمَتَهُ وَرَكِبَ فَرَسَهُ ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَهُمْ فَلَمَّا رَآهُ الْمُسْلِمُونَ قَالُوا إِلَيْكَ عَنَّا يَا عَمْرُو قَالَ إِنِّي قَدْ آمَنْتُ فَقَاتَلَ حَتَّى جُرِحَ فَحُمِلَ إِلَى أَهْلِهِ جَرِيحًا فَجَاءَهُ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَقَالَ لِأُخْتِهِ سَلِيهِ حَمِيَّةً لِقَوْمِكَ أَوْ غَضَبًا لَهُمْ أَمْ غَضَبًا لِلَّهِ فَقَالَ بَلْ غَضَبًا لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فَمَاتَ فَدَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَا صَلَّى لِلَّهِ صَلَاةً
Esan digute [Musa bin Isma'ilek], esan digute [Hammad], esan digute [Muhammad bin 'Amr], [Abu Salamah]-engandik, [Abu Hurairah-engandik], 'Amr bin Uqaisy-k usura-jabetza izan zuela ezjakintasun garaian eta ez zuela Islamera bihurtu nahi izan jabetza hori hartu arte. Orduan iritsi zen Uhud-eko guduaren garaia, eta orduan esan zuen: non daude nire osabaren seme-alabak? Esan zioten: Uhuden. Esan zuen: non dago Fulan? Esan zioten: Uhuden. Esan zuen: non dago Fulan? Esan zioten: Uhuden. Orduan, bere armadura jantzi, zaldira igo eta haiengana abiatu zen. Orduan, musulmanek ikusi zutenean, esan zuten: urrundu zaitez guregandik, O 'Amr! Esan zuen: Fedea dut. Gero borrokatu egin zen zauritu arte, eta gero bere familiarengana eraman zuten zaurituta. Orduan, Sa'd bin Mu'adz etorri zitzaion eta bere arrebari esan zion: Galde iezaiozu, bere herriarekiko harrokeriaz izan zen, haiekiko haserreagatik edo Alaren aurkako haserreagatik? Hark erantzun zuen, Ala eta Bere Mezulariaren aurkako haserreagatik ere bai. Gero hil eta Paradisura sartu zen, Ala-ri otoitz bakar bat ere egin gabe.