इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ইছলাম আল-হক: কোৰআন আৰু হাদিছ
(সঁচা ইছলাম)



Imam Abu Dawud : 2165

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَاصِمُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ أَنَّ يَعْلَى ابْنَ مُنْيَةَ قَالَآذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْغَزْوِ وَأَنَا شَيْخٌ كَبِيرٌ لَيْسَ لِي خَادِمٌ فَالْتَمَسْتُ أَجِيرًا يَكْفِينِي وَأُجْرِي لَهُ سَهْمَهُ فَوَجَدْتُ رَجُلًا فَلَمَّا دَنَا الرَّحِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَا أَدْرِي مَا السُّهْمَانِ وَمَا يَبْلُغُ سَهْمِي فَسَمِّ لِي شَيْئًا كَانَ السَّهْمُ أَوْ لَمْ يَكُنْ فَسَمَّيْتُ لَهُ ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ فَلَمَّا حَضَرَتْ غَنِيمَتُهُ أَرَدْتُ أَنْ أُجْرِيَ لَهُ سَهْمَهُ فَذَكَرْتُ الدَّنَانِيرَ فَجِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ لَهُ أَمْرَهُ فَقَالَ مَا أَجِدُ لَهُ فِي غَزْوَتِهِ هَذِهِ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا دَنَانِيرَهُ الَّتِي سَمَّى

আমাক [আহমদ বিন ছালিহ] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ৱাহব] কৈছে, মোক [‘আছিম বিন হাকিম], [য়াহ্যা বিন আছ চাইবানী]ৰ পৰা, [আব্দুল্লাহ বিন আদ দৈলামী]ৰ পৰা কৈছে যে [য়া’লা বিন মুনিয়াহে] কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে যুদ্ধ ঘোষণা কৰিছিল যেতিয়া মই বুঢ়া হৈ আছিলো আৰু মোৰ কোনো চাকৰ নাছিল। তাৰ পিছত মোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পৰা ভাড়াতীয়া এজনক বিচাৰিলোঁ আৰু মই তেওঁক শ্বেয়াৰবোৰ দিলোঁ। তেতিয়া মই কাৰোবাক পাইছিলোঁ, তাৰ পিছত যেতিয়া যাত্ৰাৰ সময় ওচৰ চাপিছিল সেই ব্যক্তিজনে মোৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে; শ্বেয়াৰ দুটা কি, আৰু কি শ্বেয়াৰ পাম নাজানো, গতিকে শ্বেয়াৰ আছে নে নাই মোৰ বাবে কিবা এটা নাম দিয়ক। তাৰ পাছত তিনিদিনাৰ কথা ক’লোঁ৷ তাৰ পাছত যেতিয়া যুদ্ধৰ লুটপাত আহিব, তেতিয়া মই ভাগবোৰ তেওঁক দিম। তাৰ পিছত দিনাৰৰ টকাটো মনত পৰিল, গতিকে মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিলোঁ আৰু মই তেওঁক ইয়াৰ সন্দৰ্ভত সমস্যাটো ক’লোঁ। তেওঁ ক’লে, ‘তেওঁৰ কথা উল্লেখ কৰা কেইদিনমানৰ বাহিৰে মই এই যুদ্ধত এই পৃথিৱীত বা আখিৰাততো তেওঁৰ বাবে বিচাৰি নাপালোঁ’।