Imam Abu Dawud : 2117

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْاعْتَكَفَتْ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مِنْ أَزْوَاجِهِ فَكَانَتْ تَرَى الصُّفْرَةَ وَالْحُمْرَةَ فَرُبَّمَا وَضَعْنَا الطَّسْتَ تَحْتَهَا وَهِيَ تُصَلِّي

ንዓና [መሓመድ ቢን ዒሳ]፡ ከምኡ’ውን ን[ቁታይባ ቢን ሰዒድ] ተነጊሩና ኣሎ ኢሎም፤ ነጊሩና ኣሎ [ያዚድ] ካብ [ካሊድ] ካብ [ኢክሪማ] ካብ [ዓይሻ]፣ ራድሊያላሁ ዓንሃ፣ ኢሉ፤ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ምስ ሓንቲ ካብ ኣንስቶም ቲካፍ ይገብሩ ነበሩ፡ ሽዑ ብጫ ወይ ቀይሕ ሕብሪ ረኣየ፡ ምናልባት ኣብ ትሕቲኡ ተፋሰስ ኣቐሚጥና ንኸውን፡ እናሰገደ ከሎ።