Apabila salah seorang dari kalian diundang menghadiri walimah pernikahan, maka hadirilah

Imam Abu Dawud : 2104

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيُجِبْ فَإِنْ كَانَ مُفْطِرًا فَلْيَطْعَمْ وَإِنْ كَانَ صَائِمًا فَلْيُصَلِّقَالَ هِشَامٌ وَالصَّلَاةُ الدُّعَاءُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ أَيْضًا عَنْ هِشَامٍ

আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ছাইদ] কৈছে, আমাক [আবু খালিদ] [হিছাম]ৰ পৰা [ইবনে ছিৰিনৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনো এজনক নিমন্ত্ৰণ কৰা হয়, তেন্তে তেওঁ নিমন্ত্ৰণ পূৰণ কৰিব লাগে, যদি তেওঁ ৰোজাত নাথাকে তেন্তে তেওঁ খাব লাগে, আৰু যদি তেওঁ ৰোজাত আছে তেন্তে তেওঁ নামাজ পঢ়িব লাগে!’ হিছামে ক’লে; প্ৰাৰ্থনা বুলিলে যিটো বুজোৱা হৈছে সেয়া হৈছে প্ৰাৰ্থনা কৰা। আবু দাউদে ক’লে; এই হাদীছ হাফছ বিন গিয়াতেও হিছ্যামৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে।