Imam Abu Dawud : 2086

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُومُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ كَانَ هُوَ الْفَرِيضَةُ وَتُرِكَ عَاشُورَاءُ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ

გვითხრა [აბდულა ბინ მასლამამ] [მალიკიდან] [ჰისიამ ბინ ურვადან] [მისი მამისგან] [აისიადან] რადიალაჰუ'ანჰადან, მან თქვა; ადრე აშურას დღე იყო ყურეიშების მარხვა უმეცრების პერიოდში და რასულლაჰ შალალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ მარხულობდა უმეცრების პერიოდში, შემდეგ, როდესაც რასულა შალალალაჰუ ალაიჰი ვასლამი მივიდა მედინაში, იმარხულა იმ დღეს და ბრძანა მარხვა. მაშინ, როცა რამადანის თვეში მარხვა არის საჭირო, მარხვა სავალდებულოა და აშურას დღეს მარხვა უქმდება. ვისაც სურს (მარხვა), მან (შეიძლება) იმარხულოს, ხოლო ვისაც სურს (არა მარხვა), მაშინ (შეიძლება) მიატოვოს იგი.