Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
გვითხრეს [აბდულა ბინ მასლამა ბინ ქანაბ ალ ქანაბი] გვითხრა [აბდულ აზიზმა, ანუ ბინ მუჰამადმა] [მუჰამედისგან, ანუ ბინ ამრუდან] [აბუ სალამადან] [ალ მუგირაჰ ბინ სიუაბჰისგან], რომ როდესაც წინასწარმეტყველს სალალაჰუ ალაჰაჰაი სურდა, თავი შორს ყოფილიყო.
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[მუსდად ბინ მუსარჰადმა] გვითხრა, [ისა ბინ იუნუსმა] გვითხრა [ისმაილ ბინ აბდულ მალიკს] [აბუ აზ ზუბაირიდან] [ჯაბირ ბინ აბდულადან], რომ როდესაც წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს სურდა თავის განმუხტვა, წავიდა მანამ, სანამ არავინ დაინახა.
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] გვითხრა [ჰამადმა] გვითხრა [აბუ ატ ტაიაჰ] მან თქვა; გვითხრა [შეიხმა] მან თქვა; როდესაც აბდულა ბინ აბასი მივიდა ბასრაში, როდესაც მან [აბუ მუსას] ჰადისი მოუყვა, აბდულამ წერილი მისწერა აბუ მუსას, რათა ეკითხა რამდენიმე საკითხის შესახებ. ასე რომ, აბუ მუსამ მას წერილი მისწერა (პასუხის სახით), ფაქტობრივად, მე ვიყავი Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-თან ერთ დღეს, და მას მოშარდვა სურდა, ამიტომ წავიდა ადგილი, სადაც რბილი მიწა იყო კედლის ბოლოში, შემდეგ მან თქვა: "როდესაც რომელიმე თქვენგანს მოშარდვა სურს, მაშინ ნება მიეცით ეძებოს რბილი ადგილი."
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
გვითხრა [მუსდად ბინ მუსარჰადმა] გვითხრა [ჰამად ბინ ზაიდმა] და [აბდულ უარიტსმა] [აბდულ აზიზ ბინ შუჰაიბისგან] [ანასიდან] მან თქვა; რასულლაჰ შალალაჰაჰალაიჰი ვასალლამ, როდესაც მას სურდა ტუალეტში შესვლა - მან (მუსდადმა) მოთხრობა ჰამადისგან - მან თქვა: "ო, ალლაჰ, მე ნამდვილად შემაფარებ შენს თავს" - ხოლო მან ეს მოთხრობა აბდულ ჰარითისგან - მან თქვა: "მე ვეძებ თავს ალაჰს მამრობითი ეშმაკებისგან და ქალი ეშმაკებისგან." აბუ დაუდმა თქვა; სიუაბჰ მოთხრობილია აბდულ აზიზისგან (ლაფაჟთან ერთად); "ო, ალლაჰ, მე ნამდვილად ვეძებ თავშესაფარს შენთან", - თქვა მან სხვა შემთხვევაზე (ლაფაზთან ერთად); "მე ვეძებ თავშესაფარს ალლაჰს" და უჰაიბმა თქვა; „დაე, ალლაჰს ეძიოს თავი“. გვითხრა [ალჰასან ბინ ამრუმ, კერძოდ, ას სადუსიმ] გვითხრა [ვაკი'] [სიუბაჰ]-დან [აბდულ აზიზიდან, კერძოდ, იბნ შუჰაიბიდან] [ანასიდან] ამ ჰადისის ლაფაჟით, მან (სიუბაჰმა) გადმოგვცა (აბდულ აზიზიდან ლაფაზთან ერთად); "ო, ალლაჰ, მე ნამდვილად ვეძებ თავშესაფარს შენთან." შუბამ თქვა; აბდულ აზიზი სხვა შემთხვევაზე მოთხრობილი (ლაფაჟთან ერთად); "მე ვეძებ თავშესაფარს ალაჰს."
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
გვითხრეს, რომ [ამრუ ბინ მარზუკმა] გვითხრა [სიუაბჰ] [ქატადადან] [ნადჰრ ბინ ანასისგან] [ზაიდ ბინ არკამ] ალლაჰის მოციქულისაგან, მან თქვა: „ნამდვილად, დეფეკაციის ადგილს ესწრება, თქვენგან ერთმა ეშმაკმა თქვას: ალლაჰი მამრობითი ეშმაკებისგან და ქალი ეშმაკებისგან".
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
გვითხრა [მუსდად ბინ მუსარჰადმა] გვითხრა [აბუ მუავია] [ალ ამასიდან] [იბრაჰიმიდან] [აბდურაჰმან ბინ იეზიდიდან] [სალმანიდან] მან თქვა; უთხრა მას; "მართლა, შენმა წინასწარმეტყველმა ყველაფერი გასწავლა, დეფეკაციის ჩათვლით?" სალმანმა უპასუხა; ”მართალია, მან სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ გვიკრძალა ყიბლასკენ შეხედვა დეფეკაციის ან შარდვის დროს, რათა არ ვილოცოთ მარჯვენა ხელით, რათა ერთმა ჩვენგანმა არ ილოცოს სამ ქვაზე ნაკლები, ან ილოცოს ცხოველის ნარჩენებით ან ძვლებით.”
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
გვითხრა [აბდულა ბინ მუჰამედ ან ნუფაილიმ] გვითხრა [იბნულ მუბარაქს] [მუჰამედ ბინ აჯლანისგან] [ალ ქაქა' ბინ ჰაკიმიდან] [აბუ სალიჰ]სგან [აბუ ჰურაირადან] მან თქვა; რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "ნამდვილად, მე შენთვის მხოლოდ მშობელივით ვარ, მე გასწავლით; როცა რომელიმე თქვენგანს მოშარდვა სურს, არ შეხედოთ ქიბლას, არ შეაქციოთ ზურგი მისკენ და ნუ ილოცებთ მარჯვენა ხელით." და ასევე ბრძანა ლოცვა სამი ქვით და აკრძალა ლოცვა ცხოველის ნარჩენებითა და სველი ძვლებით.
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
გვითხრა, [მუსდად ბინ მუსარჰადმა] გვითხრა [სუფიანმა] [აზ ზუჰრიდან] ['ათჰა' ბინ იეზიდ ალ ლაიციდან] [აბუ აიუბიდან], რომელიც მან გადმოიტანა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამისგან, მან თქვა: "როდესაც მიდიხართ ადგილას დეფეკაციისთვის, მაშინ ნუ შეხვალთ დასავლეთით, არამედ ქიბლასკენ. შემდეგ ჩვენ მივედით სირიაში და აღმოვაჩინეთ, რომ დეფეკაციის ადგილები ქიბლასკენ იყო აშენებული, ამიტომ მათ გვერდი ავუარეთ და ალლაჰს პატიება ვთხოვეთ.
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] გვითხრა [ვუჰაიბმა] გვითხრა ['ამრუ ბინ იაჰიამ] [აბუ ზაიდისგან] [აბუ მააქილ ალ ასადისგან] მან თქვა; წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა აგვიკრძალა ორი ქიბლას (მაქასა და ბაიტულ მაყდისის) პირისპირ დადგომა დეფეკაციის ან შარდვისას. აბუ დაუდმა თქვა; აბუ ზაიდი იყო ბანუ ცალაბას ყოფილი საჰაია.
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ იაჰია ბინ ფარისმა] გვითხრა [შაფვან ბინ ისა] [ალჰასან ბინ ძაკვანისგან] [მარვან ალ აშფარისგან] მან თქვა; ერთხელ დავინახე [იბნ უმარი] მისი აქლემი ქიბლასკენ, შემდეგ ის დაჯდა და მოშარდავდა მისკენ, შემდეგ ვკითხე; "ო აბუ აბდურაჰმან, ეს არ არის აკრძალული?" მან უპასუხა; ”ეს ასეა, მაგრამ აკრძალულია, თუ ამას აკეთებ ღია ადგილას, თუ შენსა და ქიბლას შორის რაღაც დაფარავს, მაშინ ეს კარგია.”
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
გვითხრა [აბდულა ბინ მასლამამ] [მალიკიდან] [იაჰია ბინ საიდიდან] [მუჰამედ ბინ იაჰია ბინ ჰაბანისგან] [მისი ბიძა, ვასი' ბინ ჰაბანი] [აბდულა ბინ უმარისგან] მან თქვა; "ნამდვილად, ერთხელ ავედი სახლის სახურავზე, შემდეგ დავინახე წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამი ორ აგურზე ბეითულ მაყდისისკენ დეფეკაციის მდგომარეობაში."
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
გვითხრა [მუჰამედ ბინ ბასიიარმა] გვითხრა [ვაჰბ ბინ ჯარირმა] გვითხრა [მამაჩემმა] მან თქვა; ერთხელ მოვისმინე [მუჰამედ ბინ ისჰაკს] ჰადისი [აბან ბინ სალიჰისგან] [მუჯაჰიდის]გან [ჯაბირ ბინ აბდულა]სგან, მან თქვა; ნაბიულაჰ შალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამ გვიკრძალა შარდვისას ქიბლასკენ მიბრუნება, შემდეგ მე ვნახე ის სიკვდილამდე ერთი წლით ადრე, რომელიც შარდავდა ქიბლასკენ.
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
გვითხრეს, [ზუჰაირ ბინ ჰარბმა] გვითხრა [ვაკი'] [ალ-ამასიდან] [კაცი] [იბნ უმარიდან], რომ წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამი, როცა სურდა თავის განთავისუფლება, მან არ ასწია ტანსაცმელი, სანამ მიწასთან ახლოს არ იყო. აბუ დაუდმა თქვა; მოთხრობილია [აბდუსალამ ბინ ჰარბმა] [ალ ამასიდან] [ანას ბინ მალიქისგან], მაგრამ ის (ალ ამასი) იყო დაიფი. აბუ ისა არ რამლიმ თქვა; გვითხრა აჰმად ბინ ალ ვალიდმა გვითხრა ამრუ ბინ აუუნმა აბდუსალამს ეს ჰადისი გვითხრა.
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
გვითხრა [უბაიდულა ბინ უმარ ბინ მაისარამ] გვითხრა [იბნუ მაჰდიმ] გვითხრა [იკრიმა ბინ ამარს] [იაჰია ბინ აბუ კათირისგან] [ჰილალ ბინ იადიდან] მან თქვა; მითხრა რომ [აბუ საიდმა] მან თქვა; ერთხელ მოვისმინე წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამის ნათქვამი: „არ მისცეთ ორი მამაკაცი ნებას აეღოთ ადგილი დეფეკაციისთვის ორივე ინტიმური ნაწილით, შემდეგ ისაუბროთ, რადგან ნამდვილად ალაჰ აზა ვაჯალას ეს სძულს“. აბუ დაუდმა თქვა; ეს წინადადება არ იყო წარმოთქმული გარდა იკრიმა ბინ ამმარისა.
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
გვითხრეს, რომ [ოსმან] და [აბუ ბაქრმა], აბუ სიაიბას ორივე ვაჟმა, თქვეს; გვითხრა [უმარ ბინ საადმა] [სუფიანიდან] [ადჰ დაჰაკ ბინ ოსმანიდან] [ნაფიდან] [იბნ უმარისგან] მან თქვა; ერთხელ იყო კაცი, რომელიც მოშარდვის დროს გაიარა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰ ვასლამთან, შემდეგ კაცმა გამარჯობა უთხრა, მაგრამ მის მისალმებაზე არ უპასუხა. აბუ დაუდმა თქვა; იბნ უმარისა და სხვათაგან მოთხრობილია, რომ როდესაც წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი ასრულებდა ტაიამუმს, მაშინ მან უპასუხა მამაკაცის მისალმებას.
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ ალ მუცანნამ] გვითხრა [აბდულ ალალამ] გვითხრა [საიდ] [ქატადადან] [ალ ჰასანიდან] [ჰუდჰეინ ბინ ალ მუნდზირ აბი სასანიდან] [ალ მუჰაჯირ ბინ კუნფუძისგან], რომ ერთხელ შეხვდა წინასწარმეტყველს სალალაჰუმ, მაგრამ ის თქვა, რომ ის იყო წინასწარმეტყველი სალალაჰუ, შემდეგ ჰეიჰაი იყო. არ უპასუხა მის მისალმებას, სანამ აბდასს არ მიიღებდა, შემდეგ მან ბოდიში მოიხადა და თქვა: "ნამდვილად, არ მიყვარს ალაჰ თაალას სახელის ხსენება, თუ ის სუფთა არ არის".
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
გვითხრა, [მუჰამედ ბინ ალ ალამ] გვითხრა [იბნ აბი ზაიდამ] [მისი მამისგან] [ხალიდ ბინ სალამასგან, კერძოდ, ალ ფაფა] [ალ ბაჰიისგან] ['ურვადან] [აისიადან] მან თქვა; რასულლაჰ შალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ ყოველთვის ალაჰ აზა ვაჯალას ზიქრი ყველა მდგომარეობაში, რომელშიც ის იმყოფებოდა.
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
გვითხრა [ნაშრ ბინ ალიმ] [აბუ ალი ალ ჰანაფიდან] [ჰამამიდან] [იბნ ჯურაჯიდან] [აზ ზუჰრიდან] [ანასიდან] მან თქვა; როდესაც წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს სურდა ტუალეტში შესვლა, მან ბეჭედი მოიხსნა. აბუ დაუდმა თქვა; ეს არის ბოროტი ჰადისი, მაშინ როცა ის, რაც ცნობილია [იბნ ჯურაჯისგან] [ზიად ბინ საადიდან] [აზ ზუჰრიდან] [ანასიდან] არის ის, რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა გამოიყენა ვერცხლის ბეჭედი და შემდეგ გადააგდო. შეცდომა აქ არის ჰამამისგან და ეს ჰადისი არ იყო გადმოცემული გარდა ჰამამისგან.
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
გვითხრა [ზუჰაირ ბინ ჰარბმა] და [ჰანად ბინ ას სარიმ] ორივემ თქვა; გვითხრა [ვაკი'] გვითხრა [ალ ამასიმ] მან თქვა; მოვისმინე [მუჯაჰიდის] ნათქვამი [თაუსისგან] [იბნ აბასისგან], მან თქვა; წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ ერთხელ გადალახა ორი საფლავი და თქვა: "ნამდვილად, ორივე ისჯება და ორივე არ ისჯება დიდი ცოდვებისთვის. რაც შეეხება ამ ერთს, ეს იმიტომ ხდება, რომ არ განიწმინდა თავი შარდვისგან, ხოლო ეს იმიტომ, რომ ის ნამიმათ დადის." მერე ვიღაცას უბრძანა, სველი ფინიკის ტოტი აეღო, მერე შუაზე გაჭრა, მერე ამ საფლავში ჩარგო და ერთი მეორე საფლავში ჩარგო და უთხრა: „იმედია ორივეს გაანათებს, სანამ არ გაშრება“. ჰანადმა ლაფაჟ იასტატირთან ერთად ყვებოდა იასტანზიჰის ადგილას. გვითხრა, [ოსმან ბინ აბუ სიაიბამ] გვითხრა [ჯარირი] [მანსურიდან] [მუჯაჰიდიდან] [იბნ აბასისგან] წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამისგან, რაც ნიშნავს ზემოთ მოცემულ ფორმულირებას, თქვა მან; "ის არ დაიფარა შარდვისგან", ხოლო მუავიამ თქვა; "ის არ არის სუფთა."
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
გვითხრა [მუსადადმა] გვითხრა [აბდულვაჰიდ ბინ ზიადმა] გვითხრა [ალ ამასიმ] [ზაიდ ბინ ვაჰბისგან] [აბდურაჰმან ბინ ჰასანასგან] მან თქვა; ერთხელ ამრუ ბინ ალ აშთან ერთად წავედი რასულლაჰ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამთან შესახვედრად, შემდეგ ის გამოვიდა ფარით, შემდეგ დაიფარა იგი და მოშარდა. ასე რომ, ჩვენ ვამბობთ; „აჰა, ქალივით შარდავს“. წინასწარმეტყველმა ეს გაიგო და თქვა: „არ იცი, რა მიიღო ისრაელიანთაგან ერთ-ერთმა? წარსულში, როცა ისრაელის ძეებს შარდი უსვამდნენ, შარდით შეღებილ ნაწილს ჭრიდნენ, შემდეგ ადამიანმა აუკრძალა მათ ამის გაკეთება, ამიტომ საფლავში სჯიდნენ“. აბუ დაუდმა თქვა; [მანსურმა] თქვა [აბუ ვაილისგან] [აბუ მუსისგან] ამ ჰადისის შესახებ, მან აღნიშნა; (ანუ თუ შეეხო) ერთი მათგანის კანს. სანამ ['აშიმ] თქვა [აბუ ვაილისგან] [აბუ მუსისგან] წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამისგან, მან თქვა: "ერთი მათგანის ცხედარი".