Imam Abu Dawud : 2049
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِذَا مَرِضَ الرَّجُلُ فِي رَمَضَانَ ثُمَّ مَاتَ وَلَمْ يَصُمْ أُطْعِمَ عَنْهُ وَلَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ قَضَاءٌ وَإِنْ كَانَ عَلَيْهِ نَذْرٌ قَضَى عَنْهُ وَلِيُّهُ
A erenikem [Muhammad bin Kathir], a erenikem [Sufyan] seni [Abu Hushain] seni [Sa’id bin Jubair] seni [Ibn Abbas], a apasa; Ika emon a semwen non ewe maram Ramadan iwe mwirin a mano me ese echikipin iwe a ngeni mongo me ese wor wisan epwe awesi, me ika a wor wisan nadzar iwe noun we chon tumunu epwe awesi.