Imam Abu Dawud : 2015

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلَّهِ حَاجَةٌ أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُو قَالَ أَحْمَدُ فَهِمْتُ إِسْنَادَهُ مِنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ وَأَفْهَمَنِي الْحَدِيثَ رَجُلٌ إِلَى جَنْبِهِ أُرَاهُ ابْنَ أَخِيهِ

আমাক [আহমদ বিন ইউনুছ] কৈছে, আমাক [ইবনে আবু জিবিন], [আল মাকবুৰী]ৰ পৰা, [তেওঁৰ পিতৃ] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনে মিছা কথা আৰু আমল ত্যাগ নকৰে, তেন্তে আল্লাহৰ খাদ্য-পানীয় ত্যাগ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই’। আহমেদে ক’লে; মই ইবনে আবু জিবিনৰ পৰা ছানাদটো বুজিলোঁ, আৰু মোৰ কাষৰ কোনোবাই যিজনক মই তেওঁৰ ভায়েকৰ পুত্ৰ বুলি ভাবিছিলো, তেওঁ মোৰ বাবে হাদীছটো বুজি পাইছিল।