Imam Abu Dawud : 1940
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ إِلَى مَكَّةَ فَقَدِمَ بِابْنَةِ حَمْزَةَ فَقَالَ جَعْفَرٌ أَنَا آخُذُهَا أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي خَالَتُهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّ فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَحَقُّ بِهَا ابْنَةُ عَمِّي وَعِنْدِي ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ أَحَقُّ بِهَا فَقَالَ زَيْدٌ أَنَا أَحَقُّ بِهَا أَنَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا وَسَافَرْتُ وَقَدِمْتُ بِهَا فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ حَدِيثًا قَالَ وَأَمَّا الْجَارِيَةُ فَأَقْضِي بِهَا لِجَعْفَرٍ تَكُونُ مَعَ خَالَتِهَا وَإِنَّمَا الْخَالَةُ أُمٌّحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى بِهَذَا الْخَبَرِ وَلَيْسَ بِتَمَامِهِ قَالَ وَقَضَى بِهَا لِجَعْفَرٍ وَقَالَ إِنَّ خَالَتَهَا عِنْدَهُ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى أَنَّ إِسْمَعِيلَ بْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ هَانِئٍ وَهُبَيْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَمَّا خَرَجْنَا مِنْ مَكَّةَ تَبِعَتْنَا بِنْتُ حَمْزَةَ تُنَادِي يَا عَمُّ يَا عَمُّ فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا وَقَالَ دُونَكِ بِنْتَ عَمِّكِ فَحَمَلَتْهَا فَقَصَّ الْخَبَرَ قَالَ وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِخَالَتِهَا وَقَالَ الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الْأُمِّ
A erenikich [Al Abbas bin Abdul ‘Azhim], a fen erenikich [Apdul Malik bin ‘Amr], a fen erenikich [Apdul Aziz bin Muhammad] seni [Yazid bin Al Had], seni [Muhammad bin Ibrahim], seni [Nafi’ bin ‘Ujair] a apasa seni [an]; Iwe, a feila Meka o feito o uwei nöün Hamzah we fefin, mürin Jafar a apasa; Ngang upwe angei i, mei wor ai pung ngeni, i noun uncle we, me inan we - won pekin inan we - ina punuwei, non ennet emon aunt maternal a chok usun chok emon in. Iwe, Ali a apasa; Mi wor ai kewe pwuung ngeni, i noun inei we me noun ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam punuwei, me a wor ai pwuung ngeni. Iwe, Zaid a apasa; Mi wor ai kewe pung ngeni i, ua feino me feino ngeni, me feito pwe upwe angei. Iwe, ewe Soufos a apasa eu hadith, a apasa; Ren ewe semirit, ua finata ren Ja’far, epwe nom ren inan we, ennetin inan we a usun emon in. A fen erenikich [Muhammad bin Isa], a fen erenikich [Sufyan] seni [Apu Farwah] seni [Apu Farwah] ren ei hadith ese unusoch. A apasa; iwe a finata pwe ewe semirit epwe fan iten Ja’far, a apasa: ‘Ennet inan we aunt ina punuwan’. A fen erenikich [‘Apat bin Musa] pwe [Isma’il bin Ja’far], a fen ereniir seni [Israil] seni [Abu Ishaq] seni [Hani`] me [Hubairah] seni [Ali], a apasa; aua tou seni Mecca, me aua tapweno mwirin noun Hamzah we nengin, a kokori; O unun, O unun! Iwe, Ali a angei o angei poun. A apasa -ngeni Fatima-; angei noun uncle we at! Iwe, Fatima a uwei ngeni. Ali a aporausa ei hadith, a apasa; Jafar a apasa; i noun inei we at me inan we aunt ina punuwei we. Iwe, ewe Soufos a ekieki pwe ewe semirit ina pwungun inan we, iwe, a apasa; inenap a usun inenap.