Nabi memulai sa’i dari bukit Shafa dan mengakhiri di Marwah

Imam Abu Dawud : 1625

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }فَمَا أَرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا قَالَتْ عَائِشَةُ كَلَّا لَوْ كَانَ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يَطَّوَّفَ بِهِمَا إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }

ካብ [ማሊክ] ካብ [ሂስያም ቢን ኡርዋ] ነጊሩና ኣሎ [ኣልቃናቢ]። ካብ ካልእ መንገዲ ድማ ተዘንትዩ ኣሎ: ንዓና [ኢብኑ ኣስ ሳርህ] ተረጊዩልና ኣሎ: ንዓና [ኢብኑ ዋህብ] ካብ [ማሊክ] ካብ [ሂሻም ቢን ኡርዋ] ካብ [ኣቡኡ] ከም ዝበሎ ተረኺቡ ኣሎ፤ ን[ኣይሲያ] ንበዓልቲ ቤት ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም በልክዋ ኣብቲ ግዜ እቲ ድማ ገና መንእሰይ እየ ነይረ፤ ብዛዕባ ቃላት ኣላህ ታዓላ እንታይ ትብሉ: 'ብሓቂ ሻፋን ማርዋን ኣካል ስያር ናይ ኣላህ እዮም'። ኣብ መንጎ ክልቲኦም ሰዒ ዘይፍጽም ሰብ ዝኾነ ሓጢኣት ኣይረኣየንን። ዓይሻ ከምዚ ኢላ፤ ኣይፋልን ከምቲ ትብሎ ሽዑ እታ ጥቕሲ ከምዚ ትብል እንተኾይና: FALAA JUNAAHA 'ALAIHI ALLAA YATHAWWAFU BIHIMAA -ሽዑ ኣብ መንጎ ክልቲኦም ሳይ ዘይገብር ሓጢኣት የብሉን-። ብሓቂ እዛ ጥቕሲ እዚኣ ንህዝቢ ኣንሳር ብዝምልከት ዝወረደት እያ፣ ኣብ ዝሓለፈ እዋን ንማና - ስም ጣኦት - ታልብያ ይገብሩላ ነበሩ፣ ማና ድማ ኣንጻር ቁዳይድ - ስም ናይቲ ኣብ መንጎ መካን መዲናን ዘሎ ቦታ - እያ ነይራ። ከምኡ ውን ኣብ መንጎ ሻፋን ማርዋን ጠዋፍ ክገብሩ ፍቓደኛታት ኣይነበሩን፡ ድሕሪኡ እስልምና ምስ መጸ ብዛዕባ እዚ ንረሱል (ሰ.ዓ.ወ) ሓተትዎ። ሽዑ ኣላህ ታዓላ ነዛ ኣያ ኣውረደ:- ብሓቂ ሻፋን ማርዋን ኣካል ስያር ናይ ኣላህ እዮም’።