Larangan meminang, menikah atau menikahkan ketika sedang berihram
Imam Abu Dawud : 1569
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ أَخِي بَنِي عَبْدِ الدَّارِأَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ أَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ يَسْأَلُهُ وَأَبَانُ يَوْمَئِذٍ أَمِيرُ الْحَاجِّ وَهُمَا مُحْرِمَانِ إِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أُنْكِحَ طَلْحَةَ بْنَ عُمَرَ ابْنَةَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ فَأَرَدْتُ أَنْ تَحْضُرَ ذَلِكَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَبَانُ وَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ أَبِي عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَنْكِحُ الْمُحْرِمُ وَلَا يُنْكِحُحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ مَطَرٍ ويَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عُثْمَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ مِثْلَهُ زَادَ وَلَا يَخْطُبُ
Nanu [Al Qanabi] [Malik] [Nafi] [Nubaih bin Wahb] Bani Abduddaar toobokoyta kinnim warsneh sugne, Qumar bin Ubaydullah [Aban bin Usmaan bin Affan] kaa esseruh ruubeeh, woo wakti Aban nammay takke Hajjih saqalah sugeeh, oson kaaduk sugeenim. Usuku iyyem; Anu Syaibah bin Jubair baxa Thalhah bin Qumar luk digibam faxa, atu edde tangalem faxa. Tokkel Abaan tamah nikken, iyyeh; Inkinnah, yi abba, migaq [Usmaan bin Affan] iyyem obbeh; Rasulullah shallallah waqaleyhi wasallam iyyeh: ihram addat yan num digbim maduudaay digbi abam maduuda. Neh warseh [Qutaybah bin Saaqid] too [Mucammad bin Jaafar] keenih warseh, neh warseh [Saaqid] [Mathar] kee [Ya'la bin Hakim] [Nafi'] [Nubaih bin Wahb] [Aban bin Usmaan] [Usmaan] shaahillah waah ... hadiisil elle tan innal galab kak xageeh, qangor ossimeh: kee xayyoysaanam mafaxximta.