Ayat tamattu' tidak dimansukh dan tetap diamalkan bersama Nabi hingga beliau wafat
Imam Abu Dawud : 1543
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ بِلَالِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَسْخُ الْحَجِّ لَنَا خَاصَّةٌ أَوْ لِمَنْ بَعْدَنَا قَالَ بَلْ لَكُمْ خَاصَّةٌ
Yandi me zabisa beto [Muntu mosi ya Nufaili], me zabisa beto [Abdul Aziz, disongidila Ibn Muhammad], me zabisa mono [Rabi’a bin Abu Abdurrahman] katuka na [Tata na yandi], yandi tubaka nde; Mono ke tuba nde; O Ntumwa ya Allah, keti kusoba Hajj kele kaka sambu na beto to sambu na bantu na nima na beto? Yandi vutulaka nde: ‘Mingi-mingi sambu na beto’.