इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
Islam Al-Haq: Quran ani Hadith
(Khara Islam)



इमाम बुखारी : 1277

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّهُ قَالَلَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ دُعِيَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَيٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا أُعَدِّدُ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ إِنِّي خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ لَوْ أَعْلَمُ أَنِّي إِنْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ يُغْفَرُ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا قَالَ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتْ الْآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةٌ{ وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا إِلَى قَوْلِهِ وَهُمْ فَاسِقُونَ }قَالَ فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

हे आम्हाला [यह्या बिन बुकैर] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [अल-लैथ] यांच्याकडून, [उकै्ल] यांच्याकडून, [इब्न शिहब] यांच्याकडून, [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून, [उमर बिन अल-खत्ताब, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो] यांच्याकडून सांगितले की, त्यांनी म्हटले: "जेव्हा अब्दुल्ला बिन उबाय बिन सलूल यांचे निधन झाले, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या अंत्ययात्रेची नमाज (जनाजा) अदा करण्यास सांगण्यात आले. जेव्हा तो नमाज पढण्यासाठी उभा राहिला, तेव्हा मी त्याच्याजवळ जाऊन म्हणालो: 'हे अल्लाहचे प्रेषित, आपण उबायच्या मुलासाठी जनाजाची नमाज पढणार का, जरी त्याने एकदा असे-तसे, असे-तसे आणि असे-तसे म्हटले होते?' (मी उबायच्या मुलाने पैगंबर यांच्यासमोर पूर्वी उच्चारित केलेली शब्दं पुन्हा सांगितली). असे घडले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) फक्त हसले आणि म्हणाले, 'उमर, माझ्याकडे बोलणे पुरे झाले.' मी त्याच्याशी बोलतच राहिलो, तेव्हा तो म्हणाला, 'खरोखरच, मला एक पर्याय देण्यात आला आहे, आणि मी असा निर्णय घेतला आहे की जर मला माहित असते की त्याच्या क्षमासाठी ऐंशीहून अधिक दुआ केल्याने त्याला क्षमा मिळेल, तर मी नक्कीच त्या दुआ वाढविल्या असत्या.' उमर म्हणाले: "मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी त्यांच्यासाठी अंत्यसंस्काराची प्रार्थना पूर्ण होईपर्यंत केली; थोड्याच वेळात ते शांत झाले, तेव्हा अल्लाह, जो महान आणि गौरवशाली आहे, याचा सूरा तौबा, आयत ८४ हा अवतरण झाला, ज्याचा अर्थ आहे: 'आणि त्यांच्यापैकी कोणीही मरण पावल्यास त्यांच्यासाठी प्रार्थना करू नकोस' ते 'ते अवज्ञा अवस्थेतच मरतात' या आयतपर्यंत."