Imam Abu Dawud : 1346

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ عَنْ مَيْسَرَةَ أَبِي صَالِحٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ قَالَ سِرْتُ أَوْ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْسَارَ مَعَ مُصَدِّقِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا تَأْخُذَ مِنْ رَاضِعِ لَبَنٍ وَلَا تَجْمَعَ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ وَلَا تُفَرِّقَ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَكَانَ إِنَّمَا يَأْتِي الْمِيَاهُ حِينَ تَرِدُ الْغَنَمُ فَيَقُولُ أَدُّوا صَدَقَاتِ أَمْوَالِكُمْ قَالَ فَعَمَدَ رَجُلٌ مِنْهُمْ إِلَى نَاقَةٍ كَوْمَاءَ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا صَالِحٍ مَا الْكَوْمَاءُ قَالَ عَظِيمَةُ السَّنَامِ قَالَ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا قَالَ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْخُذَ خَيْرَ إِبِلِي قَالَ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا قَالَ فَخَطَمَ لَهُ أُخْرَى دُونَهَا فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا ثُمَّ خَطَمَ لَهُ أُخْرَى دُونَهَا فَقَبِلَهَا وَقَالَ إِنِّي آخِذُهَا وَأَخَافُ أَنْ يَجِدَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِي عَمَدْتَ إِلَى رَجُلٍ فَتَخَيَّرْتَ عَلَيْهِ إِبِلَهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ هُشَيْمٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ خَبَّابٍ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَا يُفَرَّقُ

Безгә [Мөсаддад] сөйләде, безгә [Әбу Әвана] сөйләде, [Хилал бин Хәббәдән] [Мәйсәрә Әбу Салихтан] [Сүвәйд бин Гафәләдән] әйтте, ул әйтте: Мин йөрдем - яки ул әйтте; миңа [йөргән кеше] Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәламнең зәкят җыючысы белән йөрдем, ул әйтте: Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам вакытында: "Сөт имезүче баладан зәкят алмагыз, аерылган хайваннарны кушмагыз һәм бер хайванга әйләндерелгән хайваннарны аермагыз", - дип әйтелгән булып чыкты. Һәм чыннан да, кәҗә килгәч, зәкят алучы офицер: "Малларыгыздан зәкят бирегез", - диде. Мәйсәрә әйтте: "Шуннан соң аларның берсе Кәүмә дөясенә килде. Аннары мин: "Әй Әбү Салих, Кәүмә нәрсә ул?" - дип сорадым. Ул: "зур өркеч", - диде. Мәйсәрә әйтте, аннары ул аны кабул итүдән баш тартты. Кеше: "Чынлыкта, мин сиңа минем иң яхшы дөямне алуыңны телим", - диде. Мәйсәрә әйтте, аннары ул аны кабул итәргә теләмәде. Мәйсәрә әйтте: аннары кеше тагын бер дөяне җитәкләде, аннары зәкят хезмәткәре аны алырга теләмәде, аннары кеше шул дөядән тыш тагын бер дөяне җитәкләде, аннары зәкят хезмәткәре аны кабул итте һәм әйтте: Чынлыкта, мин аны алдым һәм мин Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) миңа ачуланып: "Син берәр кешегә барып, аның иң яхшы дөясен сайладың", - дип әйтүеннән борчылдым. Әбү Дауд әйтте: һәм [Хөсәйем] моны [Хилал бин Хәббабтан] шулай риваять итте, ләкин ул: "аерылмый" диде...