Ketentuan zakat unta dan kambing

इमाम अबू दाऊद : 1339

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَأَخَذْتُ مِنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ كِتَابًا زَعَمَ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَتَبَهُ لِأَنَسٍ وَعَلَيْهِ خَاتِمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَعَثَهُ مُصَدِّقًا وَكَتَبَهُ لَهُ فَإِذَا فِيهِ هَذِهِ فَرِيضَةُ الصَّدَقَةِ الَّتِي فَرَضَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ سُئِلَهَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ عَلَى وَجْهِهَا فَلْيُعْطِهَا وَمَنْ سُئِلَ فَوْقَهَا فَلَا يُعْطِهِ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنْ الْإِبِلِ الْغَنَمُ فِي كُلِّ خَمْسِ ذَوْدٍ شَاةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ خَمْسًا وَثَلَاثِينَ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتًّا وَثَلَاثِينَ فَفِيهَا بِنْتُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتًّا وَأَرْبَعِينَ فَفِيهَا حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَسِتِّينَ فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ سِتًّا وَسَبْعِينَ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا بَلَغَتْ إِحْدَى وَتِسْعِينَ فَفِيهَا حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ فَإِذَا تَبَايَنَ أَسْنَانُ الْإِبِلِ فِي فَرَائِضِ الصَّدَقَاتِ فَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْجَذَعَةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ جَذَعَةٌ وَعِنْدَهُ حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَأَنْ يَجْعَلَ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَتْ عِنْدَهُ حِقَّةٌ وَعِنْدَهُ جَذَعَةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ الْحِقَّةِ وَلَيْسَ عِنْدَهُ حِقَّةٌ وَعِنْدَهُ ابْنَةُ لَبُونٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُقَالَ أَبُو دَاوُد مِنْ هَاهُنَا لَمْ أَضْبِطْهُ عَنْ مُوسَى كَمَا أُحِبُّ وَيَجْعَلُ مَعَهَا شَاتَيْنِ إِنْ اسْتَيْسَرَتَا لَهُ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ بِنْتِ لَبُونٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا حِقَّةٌ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ قَالَ أَبُو دَاوُد إِلَى هَاهُنَا ثُمَّ أَتْقَنْتُهُ وَيُعْطِيهِ الْمُصَدِّقُ عِشْرِينَ دِرْهَمًا أَوْ شَاتَيْنِ وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ لَبُونٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا بِنْتُ مَخَاضٍ فَإِنَّهَا تُقْبَلُ مِنْهُ وَشَاتَيْنِ أَوْ عِشْرِينَ دِرْهَمًا وَمَنْ بَلَغَتْ عِنْدَهُ صَدَقَةُ ابْنَةِ مَخَاضٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُ إِلَّا ابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ فَإِنَّهُ يُقْبَلُ مِنْهُ وَلَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ إِلَّا أَرْبَعٌ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي سَائِمَةِ الْغَنَمِ إِذَا كَانَتْ أَرْبَعِينَ فَفِيهَا شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى مِائَتَيْنِ فَفِيهَا ثَلَاثُ شِيَاهٍ إِلَى أَنْ تَبْلُغَ ثَلَاثَ مِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ عَلَى ثَلَاثِ مِائَةٍ فَفِي كُلِّ مِائَةِ شَاةٍ شَاةٌ وَلَا يُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلَا ذَاتُ عَوَارٍ مِنْ الْغَنَمِ وَلَا تَيْسُ الْغَنَمِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ الْمُصَدِّقُ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ وَلَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ فَإِنْ لَمْ تَبْلُغْ سَائِمَةُ الرَّجُلِ أَرْبَعِينَ فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا وَفِي الرِّقَةِ رُبْعُ الْعُشْرِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ الْمَالُ إِلَّا تِسْعِينَ وَمِائَةً فَلَيْسَ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبُّهَا

आम्हाला [मुसा बिन इस्माईल] यांनी सांगितले, आम्हाला [हम्माद] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: मी [सुमामा बिन अब्दुल्ला बिन अनस] यांच्याकडून एक पत्र घेतले, त्यांनी सांगितले की [अबू बक्र] यांनी [अनस] यांना लिहिले होते, आणि त्यावर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची मोहोर होती, जेव्हा त्यांनी त्यांना जकात वसूल करण्यासाठी पाठवले होते, आणि त्याने त्याला लिहिले, आणि त्या दस्तऐवजात असे आढळले की त्यात होते: ही जकातची अनिवार्यता आहे जी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मुसलमानांवर लादली आहे, जशी सर्वोच्च आणि गौरवशाली अल्लाहने आपल्या पैगंबराला (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आज्ञा केली आहे. म्हणून, मुसलमानांपैकी ज्याला या अटींनुसार जकात विचारली जाईल, त्याने ती द्यावी. आणि ज्याला यापेक्षा जास्त मागितले गेले, त्याने ते देऊ नये. २५ पेक्षा कमी उंटांसाठी जकात एक बकरी आहे; प्रत्येक पाच उंटांसाठी जकात एक बकरी आहे; नंतर, जेव्हा संख्या २५ वर पोहोचते, तेव्हा ३५ पर्यंत जकात एक बिन्टू मखध (दोन वर्षांची मादी उंट) आहे; जर बिन्टू मखध नसेल, तर इब्नु लबून (दोन वर्षांचा नर उंट) आहे; नंतर जेव्हा संख्या ३६ वर पोहोचते, तेव्हा ४५ पर्यंत झकात एक बिन्टू लाबून (दोन वर्षांची मादी) आहे; नंतर जेव्हा ४६ वर पोहोचते, तेव्हा ६० पर्यंत झकात एक हिक्काह (गर्भधारणेस तयार असलेली तीन वर्षांची मादी) आहे. नंतर जेव्हा ६१ वर पोहोचते, तेव्हा झकात ७५ आहे. मग, जेव्हा ते सत्त्याहत्तराला पोहोचते, तेव्हा जकात नव्वदपर्यंत दोन बिन्टु लबून (दोन वर्षाच्या) असते; मग, जेव्हा ते नव्वदाहत्तराला पोहोचते, तेव्हा जकात शंभर वीसपर्यंत दोन हिक्काह (तीन वर्षाच्या) गर्भधारणेस तयार असलेल्या असते. नंतर, जर संख्या एकशे वीसपेक्षा जास्त झाली, तर प्रत्येक चाळीसवर एक बिन्टु लाबुन (दोन वर्षांचे) आणि प्रत्येक पन्नाशीवर एक हिक्का (तीन वर्षांचे) जकात भरावा लागेल. नंतर, जेव्हा अनिवार्य जकातसाठी उंटांचे वय स्पष्ट होते, ज्याला जद्जा'अह (चार वर्षांचा) उंटावर जकात भरावी लागते परंतु त्याच्याकडे जद्जा'अह (चार वर्षांचा) उंट नसून त्याच्याकडे हिक्का (तीन वर्षांचा) उंट आहे, तर तो त्याच्याकडून स्वीकारला जातो, आणि जर दोन्ही त्याच्या साधनांमध्ये असतील तर त्याने दोन बकरी देखील द्याव्यात, पैसे किंवा वीस दिरहम. आणि ज्याला हिक्का (तीन वर्षांची उंट) यावर जकात भरायची आहे, परंतु त्याच्याकडे हिक्का (तीन वर्षांची उंट) नाही, परंतु त्याच्याकडे बिनतु लबुन (दोन वर्षांची उंट) आहे, तर ती जकात त्याच्याकडून स्वीकारली जाते, आणि जकात संकलक त्याला वीस दिरहम किंवा दोन बकरी देतो. आणि ज्याला हिक्का (तीन वर्षांचे मेंढरे) यावर जकात भरावी लागते, परंतु त्याच्याकडे हिक्का (तीन वर्षांचे मेंढरे) नसून, त्याच्याकडे बिनतु लबुन (दोन वर्षांचे मेंढरे) आहे, तर ते त्याच्याकडून स्वीकारले जाते. - अबू दाऊद म्हणाले: 'इथून पुढे मला मूसाकडून जे मला हवे होते ते आठवत नाही.' - आणि त्यासोबत तो दोन बकरी देतो, जर दोन्ही त्याच्यासाठी सोपे असतील, किंवा वीस दिरहम. आणि ज्याला बिन्टु लाबुन (दोन वर्षांची मादी बकरी) वर जकात भरावी लागते, परंतु त्याच्याकडे फक्त हिक्काह (तीन वर्षांची मादी बकरी) आहे, तर तीही स्वीकारली जाते. - अबू दाऊद म्हणाले: इथपर्यंत मला याची खात्री आहे; त्यांनी सांगितले: आणि जकात गोळा करणारा त्याला वीस दिरहम किंवा दोन बकऱ्या देतो. आणि ज्यावर बिन्तु लबून (दोन वर्षांची मादी) वर जकात भरण्याची गरज आहे, परंतु त्याच्याकडे फक्त बिन्तु मखध (तीन वर्षांची मादी) आहे, तर ती दोन बकऱ्या किंवा वीस दिरहम देऊन स्वीकारली जाते. आणि ज्याच्याकडे बिनतु मखाधवर जकात भरण्यासाठी निसाब पूर्ण झाला आहे, परंतु त्याच्याकडे फक्त एक नर इब्नु लबुन (दोन वर्षांचा) आहे, तर तो कोणतीही भरपाई न देता स्वीकारला जातो. आणि ज्याच्याकडे त्यापैकी फक्त दोन आहेत, त्याच्यावर जकात बंधनकारक नाही, जोपर्यंत तो मालक इच्छित नाही. चरागावी चरणाऱ्या बकऱ्यांसाठी, जर त्यांची संख्या चाळीस असेल, तर जकात शंभर वीस पर्यंत एक बकरी आहे; नंतर, जर संख्या शंभर वीस पेक्षा जास्त असेल, तर दोनशे पर्यंत दोन बकऱ्या जकात म्हणून द्याव्यात. नंतर, जर संख्या दोनशेपेक्षा जास्त झाली, तर तीनशेपर्यंत झकात तीन बकऱ्यांची आहे; त्यानंतर, प्रत्येक शंभर बकऱ्यांवर झकात एक बकरी आहे. जकात भरताना, दात गळलेले वृद्ध बकरी, दोषयुक्त बकरी आणि नर बकरी घेतले जात नाहीत, जोपर्यंत जकात गोळा करणाऱ्यास तसे हवे नसेल. वेगळ्या केलेल्या बकरींना पुन्हा एकत्र करू नये आणि एकत्र केलेल्या बकरींना वेगळे करू नये, कारण त्यामुळे जकात लागू होऊ शकते. दोन लोकांच्या संयुक्त मालकीच्या बकरी त्यांच्यामध्ये समान वाटून घ्याव्यात. याशिवाय, जर चरागावी चरणाऱ्या बकऱ्यांची संख्या चाळीस नसेल, तर मालकाच्या इच्छेनुसारच त्यांच्यावर जकात भरणे बंधनकारक आहे. चांदीवर जकात एकूण संपत्तीच्या चाळीसाव्या भागाइतकी आहे; तथापि, जर संपत्ती फक्त एकशेनव्वद इतकी असेल, तर मालकाच्या इच्छेनुसारच तिच्यावर जकात भरणे बंधनकारक आहे.