इमाम अबू दाऊद : 805

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فِي الصَّلَاةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنْ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا فِي الْفَرِيضَةِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كَانَ قِتَالٌ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُمْ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ بَعْدَ الظُّهْرِ فَقَالَ لِبِلَالٍ إِنْ حَضَرَتْ صَلَاةُ الْعَصْرِ وَلَمْ آتِكَ فَمُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ فَلَمَّا حَضَرَتْ الْعَصْرُ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ فَتَقَدَّمَ قَالَ فِي آخِرِهِ إِذَا نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ فَلْيُسَبِّحْ الرِّجَالُ وَلْيُصَفِّحْ النِّسَاءُ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ عِيسَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ قَوْلُهُ التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ تَضْرِبُ بِأُصْبُعَيْنِ مِنْ يَمِينِهَا عَلَى كَفِّهَا الْيُسْرَى

आम्हाला [अल-क़ानबी] यांनी [मालिक] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू हाझिम बिन दीनार] यांच्याकडून, त्यांनी [सहल बिन साद] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी एकदा बनी 'अम्र बिन 'औफ' यांच्यात झालेल्या वादाचे निराकरण करण्यासाठी भेट दिली, तेव्हा नमाजाची वेळ झाली होती. मुअज्जिन अबू बक्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांच्याकडे आला आणि म्हणाला, "तुम्ही लोकांचे नेतृत्व करून नमाज अदा कराल का? मग मी इक़ामत बोलावतो." अबू बक्र यांनी उत्तर दिले, "होय." अबू बक्र यांनी नमाजचे नेतृत्व केले, नंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आले, आणि लोक नमाजच्या मध्यभागी होते. ते रांगांमधून वाट काढत रांगेत उभे राहिले, आणि लोकांनी टाळ्या वाजवल्या, परंतु अबू बक्र यांनी नमाजमध्ये आपले डोके वळवले नाही. अनेक लोकांनी टाळ्या वाजवल्यानंतरच त्याने आपले डोके वळवले आणि लगेचच पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना पाहिले; म्हणून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्याला आपल्या जागीच राहण्याचा इशारा केला, पण अबू बक्र यांनी (इमामाच्या आदेशाला नकार देण्याच्या भावनेने) दोन्ही हात वर उचलले, आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी दिलेल्या आज्ञेबद्दल अल्लाहची स्तुती केली. त्यानंतर अबू बक्र मागे सरकले आणि त्यांनी रांगेबरोबर उभे राहिले, आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम पुढे आले (इमाम म्हणून). नमाज संपल्यावर त्यांनी विचारले: "मी आज्ञा दिल्यावर तुम्हाला तुमच्या जागेवर (इमाम म्हणून) राहण्यापासून काय अडवले?" अबू बक्र म्हणाले: "अब्दुल्लाह बिन अबू कुहाफा यांचा मुलगा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या समोर नमाज नेत घेणे योग्य नाही." मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "मी तुम्हाला हात टाळी वाजवताना का पाहतो? ज्याच्या प्रार्थनेत चूक झाली असेल, त्याने तस्बीह पठण करावे, कारण जेव्हा तो तस्बीह पठण करतो, तेव्हा इतर लोक त्याच्याकडे वळतात, आणि ताळय़ा वाजवणे फक्त स्त्रियांसाठी आहे." अबू दाऊद म्हणाले: "हे अनिवार्य प्रार्थनेच्या बाबतीत आहे." हे आम्हाला ['अमरु बिन 'औन] यांनी सांगितले आम्हाला [हम्माद बिन ज़ैद] यांनी [अबू हाझिम] यांच्याकडून आणि त्यांनी [सहल बिन साद] यांच्याकडून सांगितले की: "एकदा बनी 'अम्रु बिन 'औफ' मध्ये वाद झाला, आणि ही बातमी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापर्यंत पोहोचली; म्हणून ते दुपारीच्या नमाजानंतर त्यांना एकत्र आणण्यासाठी गेले. त्यांनी बिलाल (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना सांगितले: 'जेव्हा अस्‌रच्या नमाजाचा वेळ होईल आणि मी अजून तुमच्याकडे आलेलो नसेन, तेव्हा अबू बक्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना लोकांसह नमाज घ्यायला सांगा.' जेव्हा अस्वर नमाजाची वेळ झाली, तेव्हा बिलाल यांनी अजान आणि इक़ामत दिली, त्यानंतर त्यांनी अबू बक्र यांना पुढे येण्यास (नमाज घडविण्यास) सांगितले." या हदीसच्या शेवटी, त्यांनी सांगितले: "नमाजच्या दरम्यान तुम्हाला काही झाल्यास, पुरुषांनी तस्बीह (सُبْحانَ الله) म्हणावे आणि महिलांनी टाळ्या वाजाव्यात." महमुद बिन खालिद यांनी आम्हाला सांगितले; अल-वलीद यांनी ईसा बिन आय्यूब यांच्याकडून आम्हाला सांगितले, ज्यांनी सांगितले: त्याने म्हटले: "स्त्रियांसाठी टाळ्या वाजवणे" म्हणजे: तिच्या उजव्या हाताच्या दोन बोटांना तिच्या डाव्या हाताच्या तळव्यावर ठोकावे."