Rasulullah menangis karena kesedihan, namun melarang ratapan yang menjadi sebab azab bagi mayit
इमाम बुखारी : 1221
حَدَّثَنَا أَصْبَغُ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَاشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ فَوَجَدَهُ فِي غَاشِيَةِ أَهْلِهِ فَقَالَ قَدْ قَضَى قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبَكَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكَوْا فَقَالَ أَلَا تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلَا بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ أَوْ يَرْحَمُ وَإِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِوَكَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَضْرِبُ فِيهِ بِالْعَصَا وَيَرْمِي بِالْحِجَارَةِ وَيَحْثِي بِالتُّرَابِ
आम्हाला [अशबघ] यांनी [इब्न व्हह्ब] यांच्याकडून सांगितले की: ['अमरु] यांनी मला [स'ईद इब्न अल-हारीथ अल-अंसारी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी ['अब्दुल्लाह इब्न 'उमर, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल असो] यांच्याकडून सांगितले की: जेव्हा सआद इब्न उबादा आजारी होते, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी अब्दुर्रहमान इब्न औफ, सआद इब्न अबू वक्क़ास आणि अब्दुल्ला इब्न मसऊद (रज़ियल्लाहु अन्हुम) यांच्यासह त्यांना भेट दिली. जेव्हा ते त्यांच्याकडे गेले, तेव्हा त्यांनी पाहिले की त्यांचे कुटुंब त्यांना वेढून होते; त्यांनी विचारले: "तो मरण पावला आहे का?" त्यांनी उत्तर दिले: "अजून नाही, हे अल्लाहचे प्रेषित." तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) रडले. जेव्हा लोकांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना रडताना पाहिले, तेही रडू लागले, तेव्हा त्यांनी म्हटले: "तुम्ही ऐकले नाही का की अल्लाह अश्रू वाहवल्यामुळे किंवा दुःखी हृदयामुळे शिक्षा करत नाही, पण तो याने शिक्षा करतो," आणि त्याने आपल्या जिबेकडे बोट दाखवले, "किंवा (त्या जिबेकरीता) दया दाखवली जाते, आणि खरंच मृत व्यक्तीला त्याच्या कुटुंबाच्या रडण्यामुळे शिक्षा होते." दरम्यान 'उमर (रजिअल्लाहु अन्हु) यांनी आपल्या बडग्याने जमिनीवर ठोके दिले, दगड उडवले आणि माती शिंपडली.