Doa ruku' - 5: SUBHAANA DZIL JABARUUTI WAL MALAKUUTI WAL KIBRIYAA-I WAL 'ADZAMAH
Imam Abu Dawud : 739حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَقُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَقَامَ فَقَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ فَتَعَوَّذَ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ ثُمَّ قَالَ فِي سُجُودِهِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَامَ فَقَرَأَ بِآلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَرَأَ سُورَةً سُورَةً
Al à dit [Ahmad ben Salih] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit [Muawiyah ben Salih] di [Amru ben Qais] di [Ashim ben Humaid] di [‘Auf ben Malik Al Asija’i] al à dit; 'Une gnot, o ai preât cul Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, lui al si è alçât sù e al à let la letare di Al Baqarah, nol à passât il verset su la misericordie, al si è fermât di sigûr e al à domandât a Lui, e nol à passât il verset sul cjastì, ma al si è fermât e al à domandât di lui protezion'. Al disè continuant; “Dopo al si inclinà par une vore di timp intant che al jere in pins, tal so arc al disè: “Glorificade e je la essence che e à lis cualitâts dal podê, dal ream, de grandece e de majeste”. Po dopo al si prostrave fintant che al jere in pins, inte sô prostrazion al disè la stesse robe, daspò di chê al si alçà, daspò al leè la letare di Ali Imran, daspò al leè letare dopo letare’.