Kami diperintahkan untuk meletakkan tangan kami pada lutut-lutut kami

इमाम अबू दाऊद : 734

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَاسْمُهُ وَقْدَانُ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَجَعَلْتُ يَدَيَّ بَيْنَ رُكْبَتَيَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ فَعُدْتُ فَقَالَ لَا تَصْنَعْ هَذَا فَإِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْ ذَلِكَ وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ

हे आम्हाला [हफ्श बिन उमर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून [अबू या'फुर] यांच्याकडून सांगितले. अबू दाऊद म्हणाले: त्यांचे नाव वक्दान होते, [मुश'अब बिन सा'द] यांच्याकडून, ज्यांनी सांगितले: "मी माझ्या वडिलांच्या शेजारी नमाज पढत होतो, तेव्हा मी दोन्ही हात माझ्या गुडघ्यांमध्ये ठेवले, त्यामुळे त्यांनी मला तसे करण्यास मनाई केली; मग मी ते पुन्हा केले, तेव्हा [माझ्या वडिलांनी] सांगितले: 'असे करू नकोस, कारण खरोखर आम्ही असेच करायचो, मग आम्हाला तसे करण्यास मनाई करण्यात आली आणि आमच्या हातांना आमच्या गुडघ्यांवर ठेवण्याचे आदेश देण्यात आले.'