Imam Abu Dawud : 704

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ الْمَعْنَى عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَرَأَ خَلْفَهُ سَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ أَيُّكُمْ قَرَأَ قَالُوا رَجُلٌ قَالَ قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَاقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ الْوَلِيدُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ أَلَيْسَ قَوْلُ سَعِيدٍ أَنْصِتْ لِلْقُرْآنِ قَالَ ذَاكَ إِذَا جَهَرَ بِهِ قَالَ ابْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قُلْتُ لِقَتَادَةَ كَأَنَّهُ كَرِهَهُ قَالَ لَوْ كَرِهَهُ نَهَى عَنْهُ

আমাক কৈছে [আবু আল ৱালিদ আথ থায়ালিছিয়ে] আমাক [ছ্যু’বাহ] কৈছে। আৰু ইয়াক আন এটা পথৰ পৰা বর্ণনা কৰা হৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাৎসিৰ আল আব্দি] আমাক [ছ্যুবাহ] অৱগত কৰিছে আনহাতে হাদীছৰ অৰ্থ [জুৰাৰ] ৰ পৰা [‘ইমৰাণ বিন হুছেইন]ৰ পৰা [কাতাদাহ]ৰ পৰা হৈছে যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মাজনিশাৰ নামাজ কৰি আছিল, হঠাতে এজন মানুহ পঢ়াৰ সময়ত আহিল 'সব্বিহিস্মা ৰব্বিকাল আ'লা'। পিছফালে, যেতিয়া তেওঁ প্ৰাৰ্থনা শেষ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ ক'লে: 'কোনে -চিঠি- পঢ়ি আছিল?' বন্ধুসকলে উত্তৰ দিলে; 'এই মানুহজন'। তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মই ইতিমধ্যে জানো যে আপোনালোকৰ মাজৰ কিছুমানে মোৰ পঢ়াক পৰাস্ত কৰিছে’। আবু দাউদে ক’লে; আল ৱালিদে হাদীছত কৈছে, ছ্যুবাহে কৈছে; মই কাতাদাক ক’লোঁ; ‘ছাইদে কোৱা নাছিল নেকি; 'কোৰআন -ইমাম- পঢ়া শুনাবলৈ- নিৰৱে থাকক'। কাটাদাহে ক’লে; 'সেয়া হ'ল যদি -ইমাম- তেওঁৰ পঢ়া কঠিন কৰে'। ইবনে কাথিৰে তেওঁৰ হাদীছত কৈছে; তেওঁ কয়; মই কাতাদাক ক’লোঁ; 'তেওঁ যেন কেৱল ঘৃণা কৰে'। কাটাদাহে চিম কৰিলে; 'যদি তেওঁ ঘৃণা কৰে, তেন্তে তাৰ অৰ্থ হ'ল তেওঁ ইয়াক নিষেধ কৰে'।