Rasulullah, Abu bakar, Umar dan Utsman, mereka memulai shalat dengan membaca: ALHAMDU LILLAHI RABBIL AALAMIIN

Imam Abu Dawud : 665

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ بِ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشَخِّصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّاتُ وَكَانَ إِذَا جَلَسَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَعَنْ فَرْشَةِ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ

Povedal nám [Musaddad], že nám povedal [Abdul Warits bin Sa'id] od [Husajna Al Mu'allima] od [Budaila bin Maisaraha] od [Abú Al Jauzu`] od [Aisyah], že „Poslanec mier s ním začínal svoju modlitbu takbirom a recitovaním „AL HAMDULILLAHI RABBIL 'ALALAMIN', a keď sa chcel pokloniť, nepozrel hore ani sa príliš nepoklonil, ale uprostred medzi nimi. Keď zdvihol hlavu z ruky' -i'tidal-, nepadol okamžite na tvár, takže stál rovno, a v každých dvoch rak'ah čítal: „AT TAHIYYAT“. Keď sedel, sadol si na ľavú nohu a narovnal pravú nohu. Tiež zakázal satanovi sedieť - teda sedieť na pätách - a zakázal rozprestierať dlane a lakte ako divé zviera - pri klaňaní sa - svoju modlitbu ukončil pozdravom'.