Doa shalat malam - 2: ALLAHUMMA LAKAL HAMDU ANTA NURUS SAMAWATI WAL ARDLI WAMAN FI HINNA WA LAKAL HAMDU ...

Imam Abu Dawud : 655

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنَا طَاوُسٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي التَّهَجُّدِ يَقُولُ بَعْدَ مَا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُ

Беҙгә [Ғабдулла бин Мәсләмә] [Мәликтән] [Әбү Әз Зөбәйерҙән] [Сәүстән] [Ибн Ғәббәстән] әйткән:; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм төндә намаҙ уҡырға теләһә, намаҙ уҡыны; 'АЛЛАҺУММА ЛӘКӘЛ ХӘМДҮ АНТА НУУРУС СӘМӘӘВӘТИ ВӘЛ АРДЛИ ВӘЛӘКӘЛ ХӘМДҮ АНТА ҠАЙЯМАС САМААВАТИ ВАЛ АРДЛЫ ВАЛАКАЛ ХӘМДҮ АНТА РАББУС САМАУАВАТИ ВАЛ АРДЛИ ВӘМӘН ФИИХИННА, АНТАЛ АРДЛЫ ВӘЛӘКӘҘӘЛӘК, АНТАЛ АРДЛЫ ВӘЛӘКӘҘӘҘӘЛӘК, АНТАЛ АРДЛЫ ВӘЛӘКӘЛӘҮҘӘ. ҺАҠҠУ ВӘННӘРҮ ҺАҠҠУН, ВАС СӘӘҒАТУ ҺАҠҠУН, АЛЛАҺУММА ЛАҠА ӘСЛӘМТҮ ВӘБИКӘ АМАНТУ ВӘҒӘЛӘЙКӘ ТӘВӘККӘЛТҮ ВӘ ИЛӘЙКӘ АНӘБТҮ ВӘБИКӘ ХӘШӘМТҮ ВӘ ИЛӘЙКӘ ҺАҠАМТУ, ФӘҒҮӘҮӘРТ МӘҒӘҮӘРТӘФИРЛӘКТУ WA A'LANTU ANTA ILAAHI LAA ILAAHA ILLA ANTA -Эй, Аллаһ, Һиңә генә бөтә маҡтау, Һин күктәрҙең һәм ерҙең яҡтылығы, Һиңә генә бөтә маҡтау, Һин күктәрҙең һәм ерҙең һаҡсыһы, һәм Һиңә генә бөтә маҡтау, Һин уларҙағы һәр нәмәнең идара итеүсеһе һәм күктәге, Әл Хаҡҡ, Һинең һүҙең шулай уҡ Хаҡҡ, ожмах дөрөҫ, Һинең вәғәҙәң дә дөрөҫ, Ҡиәмәт көнө дөрөҫ, эй Аллаһ, Һиңә мин биреләм, Һиңә мин ышанам, Һиңә мин үҙемдең ышанысымды һалам, Һиңә мин ҡайтырмын, һәм мин Һинең менән көрәшәм, һәм мин Һинең ҡанундарың менән етәкселек итәм асыҡ future һәм минең obcu, һуңынан Һин өсөн pave минең Раббым, Һинән башҡа илаһ юҡ-'. Беҙгә [Әбү Камил] әйтте [Хәлид йәғни Ибн Әл Харис] беҙгә [Ғимран бин Мөслим] [Ҡәйес бин Сәғд] уға әйтте, тине; беҙгә [Сәүс] [Ибн Ғаббастан] әйткән: Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам тәһәжжүд намаҙында, йәғни «Аллаһу әкбәр» тип әйткәндән һуң доға уҡыған...» һуңынан хәҙистең мәғәнәһен әйткән».