Jika seorang hendak lewat dihadapan orang shalat maka hendaklah dicegah. jika dia tidak mau maka perangilah (bunuh) dia, karena dia setan

Imam Abu Dawud : 600

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُمَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍأُحَدِّثُكَ عَمَّا رَأَيْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْهُ دَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنْ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ الشَّيْطَانُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ يَمُرُّ الرَّجُلُ يَتَبَخْتَرُ بَيْنَ يَدَيَّ وَأَنَا أُصَلِّي فَأَمْنَعُهُ وَيَمُرُّ الضَّعِيفُ فَلَا أَمْنَعُهُ

Cuɛ kɔn jiök [Mutha bin I̱thma̱il] cuɛ kɔn jiök [Thulɛiman bin Al-Muɣirah] kä [Ɣumaid bin Ɣi̱lal] cuɛ wee; [Abu Thali̱c] cuɛ wee; Ɣän la̱tdä yɛ min cä nɛn kä [Abu Sa’id] kä cä liŋ kä jɛ. Abu Sa'id cuɛ Marwan gui̱l kɛ cäŋ kɛl kä cuɛ wee; Ɣän cä liŋ ɛn ɣöö ci ram kɛl kä yɛ ɛ pal kɛ ruac mi ca lat, kä tëëkɛ ram mi go̱o̱r ɣöö bɛ wä nhiamdɛ, kɛ kɔrɛ bɛ cuɔ̱ŋ - puɔ̱t thokdɛ, mi /cɛ rɔ lot, kɛ kɔrɛ bɛ ko̱r tɛr kɛ jɛ, kɛ ɣöö kɛ thuɔ̱k ɛ gua̱n jiäkni'. Cu Abu Dawud ɛ lar i̱; Cu Thupian Ath-Thauri̱ ɛ lar; Kɛ cäŋ kɛl cu wut kɛl wä nhiamdä kɛ liak mi palä, kä cua jɛ pën wä. Kä cu ram mi kɔ̱c buɔ̱mdɛ wä nhiamdä, kä /ka̱n jɛ pën wä.